Ë


Ë w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Ë ë

Ë, Ëë (E trema) – litera używana w językach: kaszubskim, francuskim, albańskim, niderlandzkim oraz luksemburskim. W języku francuskim zachowuje wymowę [ɛ] w niektórych dyftongach, zaś w języku albańskim i w języku kaszubskim służy do zapisu samodzielnych dźwięków. W języku niderlandzkim, tak jak w większości języków używających tremy, służy ona do zaznaczenia, że sąsiadujące samogłoski wymawia się oddzielnie. Przykłady:

  • België (Belgia) – wym. „belchije” (zapis Belgie wymawiałoby się „belchi”),
  • coëfficiënt (współczynnik) – wym. „koefisjent” (zapis coefficient wymawiałoby się „kufisint”).
  • ercassë (Quenya) - wym. „erkasse” (zapis ercasse wymawiałoby się identycznie, zapis „e z dierezą” miał w zamyśle Tolkiena wyłącznie odwieść czytających w quenya od czytania końcowego „e” tak, jak robi się to w języku angielskim)[1]

Przypisy | edytuj kod

  1. Helge Kåre Fauskanger: Kurs języka quenejskiego. AGH Kraków, luty 2003 r.. [dostęp 2017-04-18].
Na podstawie artykułu: "Ë" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy