Żelisław Olech


Żelisław Olech w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Żelisław Olech ps. "Rawicz" (ur. 23 lipca 1915 r. w Warszawie[1], zm. 14 grudnia 2005 r.) – kapral Armii Krajowej, żołnierz batalionu „Parasol”, uczestnik powstania warszawskiego.

Życiorys | edytuj kod

Syn Juliana Olecha i Bolesławy z Niewińskich[1]. Po śmierci obojga rodziców wychowywany przez babkę (ojciec zginął podczas wojny polsko-bolszewickiej, matka zmarła wkrótce po śmierci męża).
Walczył w polskim podziemiu. Należał do hufca Sad warszawskich Grup Szturmowych. Brał udział w akcjach:

Od 1943 roku należał do kompanii wydzielonej „Agat” (późniejszy batalion „Parasol”). Uczestniczył w zamachu na Augusta Kretschmannahauptscharführera SS, komendanta obozu karnego „Gęsiówka”[2].

W powstaniu warszawskim walczył w szeregach 2. kompanii batalionu „Parasol”. Przeszedł cały szlak bojowy batalionu. Ranny na Czerniakowie, próbował przedostać się na drugą stronę Wisły. Po nieudanej próbie wraz z rannymi cywilami dotarł w aleję Szucha, gdzie ostatni raz widział dowódcę batalionu – Jerzego Zborowskiego „Jeremiego” i jego żonę Janinę.

Po wojnie ukończył kursy handlowe. Zmarł w 2005.

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Powstańcze biogramy: Żelisław Olech. [dostęp 2011-01-09].
  2. Aleksander Kamiński: Zośka i Parasol. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo ISKRY, 1970, s. 47.

Bibliografia | edytuj kod

  • Barbara Wachowicz: Wierna rzeka harcerstwa. Tom III. Rudy, Alek, Zośka. Gawęda o bohaterach "Kamieni na szaniec". Warszawa: Oficyna Wydawnicza RYTM, 2003, s. 434-436. ISBN 83-88794-95-7.
  • Anna Borkiewicz-Celińska: Batalion "Zośka". Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1990. ISBN 83-06-01851-6.
Na podstawie artykułu: "Żelisław Olech" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy