Żyła główna górna


Żyła główna górna w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Żyła główna górna i jej dopływy.

Żyła główna górna, inaczej żyła próżna górna lub żyła czcza górna (łac. vena cava superior) – duże naczynie żylne zbierające krew z górnej (nadprzeponowej) połowy ciała.

Spis treści

Przebieg | edytuj kod

Żyła główna górna powstaje z połączenia dwóch żył ramienno-głowowych na powierzchni tylnej pierwszej chrząstki żebrowej prawej. Następnie biegnie wzdłuż bocznego brzegu mostka, zatacza łuk wypukły w stronę prawą i wstępuje do worka osierdziowego. Tam wpada do prawego przedsionka. Jej koniec leży zazwyczaj na poziomie końca mostkowego drugiej przestrzeni międzyżebrowej lub górnego brzegu trzeciej chrząstki żebrowej.

Długość | edytuj kod

Jest osobniczo zmienna. Zwykle wynosi około 6–8 cm.

Budowa | edytuj kod

Średnica żyły wynosi około 20–22 mm.
Jest pozbawiona zastawek. Nie ma także elementów kurczliwych. W dolnej części jest objęta mięśniówką pochodzącą z prawego przedsionka serca.

Sąsiedztwo | edytuj kod

Dopływy | edytuj kod

Czasami może uchodzić do niej:

Bibliografia | edytuj kod

  1. AdamA. Bochenek AdamA., MichałM. Reicher MichałM., Anatomia człowieka, StanisławS. Hiller (oprac.), WiesławW. Łasiński (red.), t. III, Warszawa: Państ. Zakład Wydawnictw Lekarskich, 1993, s. 393-394, ISBN 83-200-1460-3, ISBN 83-200-1628-2, OCLC 834048842 .

Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.

Na podstawie artykułu: "Żyła główna górna" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy