24 Batalion Łączności


24 Batalion Łączności w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

24 Batalion Łączności (24 bł) - pododdział Wojsk Łączności Sił Zbrojnych PRL.

Batalion został sformowany w 1951 roku, w garnizonie Gliwice[3] (Krakowski Okręg Wojskowy), w składzie 11 Korpusu Piechoty (od 1952 roku - 11 Korpusu Armijnego).

Jednostka została zorganizowana według etatu Nr 14/65 batalionu łączności Korpusu Piechoty z 18 marca 1951 roku o stanie 15 pracowników i 332 żołnierzy, w tym 41 oficerów, 100 podoficerów i 191 szeregowców. Na początku 1953 roku pododdział został przeformowany na etat Nr 14/76 o stanie zmniejszonym do 4 pracowników i 253 żołnierzy, w tym 37 oficerów, 66 podoficerów i 150 szeregowych.

W 1953 roku baon wraz z całym korpusem został podporządkowany dowódcy Śląskiego Okręgu Wojskowego. Na przełomie 1955 i 1956 roku jednostka została przeformowana na etat Nr 14/110 o stanie 4 pracowników oraz 219 żołnierzy, w tym 34 oficerów, 57 podoficerów i 128 szeregowców. W 1956 roku jednostka została rozformowana.

Przypisy | edytuj kod

  1. ul. Tadeusza Kościuszki
  2. Jerzy Kajetanowicz: Polskie wojska lądowe 1945-1960. s. 429.
  3. Jerzy Kajetanowicz: Polskie wojska lądowe 1945-1960 : skład bojowy, struktury organizacyjne i uzbrojenie. s. 150.

Bibliografia | edytuj kod

  • Jerzy Kajetanowicz: Polskie Wojska Lądowe w latach 1945 -1960. Toruń 2004
  • Paweł Piotrowski: Śląski Okręg Wojskowy. Przekształcenia organizacyjne 1945 -1956. Warszawa 2003.
Na podstawie artykułu: "24 Batalion Łączności" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy