7 Dywizja Pancerna (III Rzesza)


7 Dywizja Pancerna (III Rzesza) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Znak taktyczny (różne warianty)

7 Dywizja Pancerna (niem. 7. Panzer-Division) – niemiecka dywizja pancerna z okresu II wojny światowej, zwana Dywizją Duchów (niem. Gespensterdivision) ze względu na szybkość przemieszczania się i nieprzewidywalność, przez którą często nawet niemieckie dowództwo nie wiedziało, gdzie obecnie znajduje się oddział.

Spis treści

Historia | edytuj kod

Dywizja została sformowana w Gerze na podstawie rozkazu z dnia 18 października 1939 roku po przeformowaniu 2 Dywizji Lekkiej.

Pod koniec 1939 roku została przerzucona na zachód Niemiec, gdzie początkowo znajdowała się w odwodzie. W maju 1940 roku weszła w skład Grupy Pancernej Kleista i w składzie tej grupy wzięła udział w walkach we Francji. Po zakończeniu działań bojowych pozostała na terenie Francji do lutego 1941 roku. Następnie została przerzucona do Niemiec.

PzKpfw 38(t) w barwach 7 Dywizji Pancernej
Sd.Kfz.251 ze znakami 7 Dywizji Pancernej we Francji

W maju 1941 roku weszła w skład 3 Grupy Pancernej i wraz z nią w czerwcu 1941 roku wzięła udział w w ataku na Związek Radziecki w składzie Grupy Armii „Środek”. Wzięła udział w walkach pod Smoleńskiem, Wiaźmą, Rżewem. W czasie tych walk poniosła znaczne straty w ludziach i sprzęcie.

W lipcu 1942 roku została wycofana z frontu wschodniego i przerzucona do Francji, gdzie została uzupełniona. W tym czasie uczestniczyła w zajęciu nieokupowanej części Francji.

W grudniu 1942 roku ponownie skierowana na front wschodni, gdzie weszła w skład 1 Armii Pancernej Grupy Armii „Don”. Wzięła udział w walkach pod Biełgorodem oraz pod Charkowem. Następnie walczyła na Ukrainie. W sierpniu 1944 roku została skierowana do Kurlandii, gdzie walczyła do stycznia 1945 roku, ponosząc znaczne straty.

W lutym 1945 roku po przerzuceniu do Prus Wschodnich weszła w skład Grupy Armii „Wisła”. Została rozbita w walkach na Pomorzu, część jednostek ewakuowano na Hel, a część wycofała się do wschodnich Niemiec, gdzie skapitulowała niedaleko Schwerina w maju 1945 roku.

Dowódcy | edytuj kod

Erwin Rommel w 1942

Skład | edytuj kod

1940 | edytuj kod

  • 25 pułk pancerny (Panzer-Regiment 25)
  • 66 batalion pancerny (Panzer-Abteilung 66)
  • 7 Brygada Strzelców (Schützen-Brigade 7)
    • 6 pułk strzelców (Schützen-Regiment 6)
    • 7 pułk strzelców (Schützen-Regiment 7)
    • 7 batalion motocyklowy (Kradschützen-Bataillon 7)
    • 705 ciężka kompania broni wsparcia (Schwere Infanterie-Geschütz-Kompanie 705)
  • 78 pułk artylerii (Artillerie-Regiment 78)
  • 37 batalion rozpoznawczy (Aufklärungs-Abteilung 37)
  • 42 batalion przeciwpancerny (Panzerjäger-Abteilung 42)
  • 58 batalion pionierów (Pionier-Bataillon 58)
  • 83 batalion łączności (Nachrichten-Abteilung 83)

1943 | edytuj kod

  • 25 pułk pancerny (Panzer-Regiment 25)
  • 6 pułk grenadierów pancernych (Panzer-Grenadier-Regiment 6)
  • 7 pułk grenadierów pancernych (Panzer-Grenadier-Regiment 7)
  • 78 pułk artylerii pancernej (Panzer-Artillerie-Regiment 78)
  • 7 pancerny batalion rozpoznawczy (Panzer-Aufklärungs-Abteilung 7)
  • 296 dywizjon artylerii przeciwlotniczej (Heeres-Flak-Artillerie-Abteilung 296)
  • 42 dywizjon niszczycieli czołgów (Panzerjäger-Abteilung 42)
  • 58 pancerny batalion pionierów (Panzer-Pionier-Bataillon 58)
  • 83 pancerny batalion łączności (Panzer-Nachrichten-Abteilung 83)

Ciekawostki | edytuj kod

7 Dywizja Pancerna pod dowództwem Rommla zyskała miano Dywizji Duchów (niem. Gespensterdivision) dzięki niezwykłej prędkości z jaką posuwała się w głąb Francji oraz ze względu na trudności z określeniem ich położenia, nawet przez niemieckie dowództwo. Rommel często zrywał komunikację z dowództwem, aby mu nie przeszkadzano podczas działań. Rommel opisywał kampanie we Francji w listach do żony jako "błyskawiczne Tour de France". Na podstawie tych wiadomości szwedzki zespół power metalowy Sabaton napisał piosenkę Ghost Division.

Bibliografia | edytuj kod

  • Marcin Bryja: Panzerwaffe. Warszawa: Wydawnictwo Militaria, 1996. ISBN 83-86209-67-4.
  • Chris Bishop: Niemieckie wojska pancerne w II wojnie światowej. Warszawa: Wydawnictwo Bellona, 2009. ISBN 978-83-11-11391-6.
  • Dariusz Jędrzejewski, Zbigniew Lalak: Niemiecka broń pancerna 1939-1945. Warszawa: Wyd. Lampart, 1998. ISBN 83-867-7636-6.
  • Tadeusz Sawicki: Niemieckie wojska lądowe na froncie wschodnim. Warszawa: PWN, 1987. ISBN 83-01-06556-7.
Na podstawie artykułu: "7 Dywizja Pancerna (III Rzesza)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy