Adam Nowodworski


Adam Nowodworski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Adam Nowodworski herbu Nałęcz[1] (ur. 1572 w Nowym Dworze, zm. 20 sierpnia 1634 w Poznaniu) – biskup kamieniecki od 1615, przemyski od 1627 oraz poznański od 1631.

Studiował w Rzymie i Bolonii. w 1601 został kanonikiem gnieźnińskim, w 1610 był królewskim sekretarzem, a od 1611 opatem komendatoryjnym w klasztorze OO Cystersów w Przemęcie. w 1618 został komisarzem Rzeczypospolitej przy królewiczu Władysławie, był uczestnikiem rokowań pokojowych z Rosjanami zakończonych rozejmem w Dywilinie. Był również zwolennikiem działań wojennych przeciwko Szwecji[2]. W 1632 był elektorem Władysława IV Wazy z województwa poznańskiego[3]. W 1633 roku został wyznaczony senatorem rezydentem[4].

Jako biskup przemyski konsekrował w 1630 kościół o.o. Bernardynów w Leżajsku, będąc biskupem poznańskim zorganizował i przeprowadził w 1632 kolejny z synodów w Poznaniu.

Przypisy | edytuj kod

  1. Rodzina, herbarz szlachty polskiej, t. XII, Warszawa 1912, s. 192.
  2. Wielka Encyklopedia PWN tom 8.
  3. Suffragia Woiewodztw y Ziem Koronnych, y W. X. Litewskiego, Zgodnie ná Naiásnieyssego Władisława Zygmunta... roku 1632... Woiewodztwo Krákowskie, s. A2.
  4. Volumina Legum, t. III, Petersburg 1859, s. 376.
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Adam Nowodworski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy