Adriano Bernardini


Adriano Bernardini w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Adriano Bernardini (ur. 13 sierpnia 1942 w Piandimeleto we Włoszech) – duchowny katolicki, arcybiskup, nuncjusz apostolski.

Życiorys | edytuj kod

31 marca 1968 otrzymał święcenia kapłańskie z rąk kard. Egidio Vagnozzi i został inkardynowany do archidiecezji Pesaro. W 1970 rozpoczął przygotowanie do służby dyplomatycznej na Papieskiej Akademii Kościelnej.

20 sierpnia 1992 został mianowany przez Jana Pawła II nuncjuszem apostolskim w Bangladeszu oraz arcybiskupem tytularnym Falerii. Sakry biskupiej 15 listopada 1992 r. udzielił mu ówczesny Sekretarz Stanu Angelo Sodano.

W 1996 został przeniesiony do nuncjatury w Madagaskarze, będąc akredytowanym również na Mauritiusie i Seszelach.

W 1999 został nuncjuszem w Tajlandii reprezentując również Stolicę Świętą w Singapurze, Kambodży, Brunei, Malezji, Laosie i Birmie.

W latach 2003–2011 był nuncjuszem apostolskim w Argentynie. 15 listopada 2011 papież Benedykt XVI mianował go nuncjuszem apostolskim we Włoszech i San Marino.

12 września 2017 przeszedł na emeryturę.

Linki zewnętrzne | edytuj kod


Na podstawie artykułu: "Adriano Bernardini" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy