Babe Ruth


Babe Ruth w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

George Herman Ruth Jr., znany jako Babe, The Bambino, The Sultan of Swat (ur. 6 lutego 1895 w Baltimore, zm. 16 sierpnia 1948 w Nowym Jorku) – amerykański zawodowy baseballista (1914–1935), bohater popularnego przesądu, tzw. klątwy Bambino.

Nazywany najlepszym zawodnikiem wszech czasów, dzięki swojej waleczności i charyzmie stał się najbardziej rozpoznawalną osobistością amerykańskich lat dwudziestych[1]. Został pierwszym graczem, który zdobył 60 home runów w jednym sezonie (1927), a rekord jaki w ten sposób ustanowił pozostawał niepobity, aż do roku 1961. Łącznie w całej karierze zdobył 714 home runów, ustanawiając rekord, który pobił dopiero Hank Aaron w 1974 roku. Całkowicie zdominował erę baseballu, w której występował[2].

W 1936 roku został jednym z pięciu baseballistów wybranych do amerykańskiej Hall of Fame. W 1969 roku w setną rocznicę istnienia zawodowego baseballu został uznany za najlepszego gracza wszech czasów. W 1998 roku „The Sporting News” umieścił go na szczycie klasyfikacji 100 najlepszych baseballistów. Rok później głosami kibiców został wybrany do drużyny gwiazd dwudziestego stulecia. ESPN w tym samym roku uznał go za drugiego najwybitniejszego amerykańskiego sportowca XX wieku (wyprzedził go tylko Michael Jordan)[3], natomiast w plebiscycie Associated Press na największych sportowców XX wieku zajął pierwsze miejsce przed Jordanem i Jimem Thorpe[4]. Zespół sportowych ekspertów uznał go także za pierwszą amerykańską gwiazdę sportu, której sława wypłynęła poza dziedzinę, w której występował.

Pomijając statystyki i nagrody Babe Ruth kompletnie zmienił baseball. Często przypisuje mu się dużą zasługę w wybuchu zainteresowania tym sportem w latach dwudziestych. Poza boiskiem był sławny ze względu na swoją charyzmę oraz niezłomność, ale jednak często mówiono o jego nieodpowiedzialnym i lekkomyślnym stylu życia[5]. Powszechnie uznaje się go za jednego z najpopularniejszych sportowców wszech czasów[6].

Przypisy | edytuj kod

  1. Why Babe Ruth Was the Ultimate Symbol of the Roaring '20s (ang.). s. Smithsonian. [dostęp 2017-06-25].
  2. Jim Flannery: Major League Baseball: The Case for Babe Ruth as the Best Ever (ang.). 12 lutego 2013. s. Bleacher Report. [dostęp 2017-06-25].
  3. Top (US) Athletes of the 20th Century (ESPN, 1999) (ang.). s. Topend Sports. [dostęp 2017-06-25].
  4. Associated Press Top 100 Athletes of the 20th Century (ang.). 3 listopada 2006. s. TennisForum. [dostęp 2017-06-25].
  5. Saul Wisnia, Paul Adomites: Hard Times for Babe Ruth - Babe Ruth (ang.). s. HowStuffWorks. [dostęp 2017-06-25].
  6. Asia Khatoon: 25 Most Iconic Athletes In The History Of Sports (ang.). 28 czerwca 2014. s. List25. [dostęp 2017-06-25].

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Babe Ruth" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy