Bitwa pod Białymstokiem


Bitwa pod Białymstokiem w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bitwa pod Białymstokiem znana też jako bitwa pod Olmontami – bitwa stoczona 13 lipca 1769 roku, pomiędzy oddziałami konfederatów barskich a wojskami rosyjskimi. Zakończona klęską konfederatów.

Spis treści

Bitwa | edytuj kod

Liczące około 4000 wojska – ochotników i dezerterów z armii regularnej z 18 działami siły konfederatów pod dowództwem Józefa Bierzyńskiego starły się z liczącymi około 800 żołnierzy z 3–4 działami siłami rosyjskimi pod dowództwem Golicyna. W wyniku całodziennej bitwy, w której polska artyleria brała czynny udział aż do wyczerpania amunicji, Rosjanom udało się zepchnąć siły konfederatów i skutecznie odpierać kontrataki.

W bitwie tej zawiniło nie tylko słabe wyszkolenie i wyposażenie wojsk polskich, ale także przestarzała taktyka – polska kawaleria w bitwie tej stosowała karakol zamiast szarżować. W wyniku przegranej bitwy oprócz zabitych i rannych około 1000 konfederatów zdezerterowało i uciekło z pola walki oraz dostało się do niewoli.

Obchody rocznicowe | edytuj kod

15 lipca 2012 r. w Olmontach odbyły się obchody 243. rocznicy bitwy, połączone z piknikiem rekonstrukcyjnym[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. Olmonty - festyn historyczny. Inscenizacja bitwy (pol.). poranny.pl, 2012-07-15. [dostęp 2013-01-03].

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Bitwa pod Białymstokiem" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy