Bolesław Chocha


Bolesław Chocha w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bolesław Chocha (ur. 6 sierpnia 1923 w Grodnie. zm. 2 maja 1987 w Józefowie) – polski dowódca wojskowy, publicysta i teoretyk wojskowości, generał dywizji Wojska Polskiego, szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego (1968–1973), działacz polityczny i społeczny.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

W odwecie za udział ojca – Konstantego, w walkach Korpusu Ochrony Pogranicza przeciwko Armii Czerwonej we wrześniu 1939 został wraz z rodziną deportowany przez NKWD do Kazachstanu. W wojsku od 1943, wstąpił ochotniczo do 1 Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki. Walczył pod Lenino jako dowódca plutonu ckm w 3 Pułku Piechoty. W 1944 ukończył Oficerską Szkołę Piechoty w Riazaniu i jako przodujący absolwent pozostał w jej kadrze (także po przeniesieniu Szkoły do Lublina) jako szef cyklu taktyki broni maszynowej. W 1951 ukończył Akademię Sztabu Generalnego im. gen. broni Karola Świerczewskiego w Rembertowie. Jako wyróżniony absolwent pozostał w Akademii i był w niej wykładowcą taktyki ogólnej.

W latach 1957–1960 współorganizator i pierwszy dowódca pierwszej w powojennej Polsce elitarnej jednostki spadochronowej – 6 Pomorskiej Dywizji Powietrznodesantowej, której tradycje obecnie kontynuuje 6 Brygada Powietrznodesantowa. Generał brygady z 1960 na stanowisku zastępcy szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego. Generał dywizji z 1965, szef Sztabu Generalnego WP – wiceminister obrony narodowej (11 kwietnia 1968 do 11 stycznia 1973).

W latach 1973–1978 komendant Akademii Sztabu Generalnego. W 1979 przeniesiony w stan spoczynku. Do końca życia zasiadał w Radzie Naczelnej ZBoWiD. Mieszkał w Józefowie.

Autor książek, m.in. Obrona terytorium kraju, Rozważania o taktyce, Rozważania o sztuce operacyjnej, Wojna i doktryna wojenna oraz licznych publikacji w tematycznych czasopismach wojskowych.

W latach 1947–1948 członek PPR, od 1948 członek PZPR, zastępca członka Komitetu Centralnego PZPR (1968–1975).

W 1952 poślubił Ludwikę z d. Mazur, z którą miał dwoje dzieci – syna Piotra (ur. 1953) i córkę Krystynę (ur. 1955).

Pochowany w Józefowie. W pogrzebie udział wziął członek Biura Politycznego KC PZPR, minister obrony narodowej gen. armii Florian Siwicki. W imieniu żołnierzy WP Zmarłego pożegnał komendant ASG WP gen. dyw. Władysław Mróz.

Odznaczenia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Uroczysta dekoracja uczestników działań frontowych. „Nowiny”, s. 1-2, Nr 123 z 6 maja 1970. 

Bibliografia | edytuj kod

  • Henryk PiotrH.P. Kosk Henryk PiotrH.P., Generalicja polska: popularny słownik biograficzny, wyd. Wyd. 1, t. I, Pruszków: Oficyna Wydawnicza "Ajaks", 1998, ISBN 83-87103-55-1, OCLC 46799533 .
  • JanuszJ. Królikowski JanuszJ., Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943−1990, t. I, Toruń: Wydawnictwo Adam Marszałek, 2010, ISBN 978-83-7611-801-7, OCLC 833638240 .
  • T. Panecki, F. Puchała, J. Szostak – Sztab Generalny (Główny) Wojska Polskiego 1918–2003, Wyd. "Bellona", Warszawa 2003, ​ISBN 978-83-11-09781-0
  • P. Martell, G. P. Hayes, World military leaders, Bowker, New York 1974
  • A. A. Michta, Red Eagle. The Army in Polish politics 1944-1988, Hoover Institution Press, Stanford 1990
  • B. Weiser, Ryszard Kukliński. Życie ściśle tajne. Świat Książki, Styczeń 2009, ​ISBN 978-83-247-1524-4

Linki zewnętrzne | edytuj kod


Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Bolesław Chocha" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy