EDTA


EDTA w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Uwaga

EDTA (kwas wersenowy, kwas edetynowy, komplekson II; łac. Acidum edeticum) – organiczny związek chemiczny, kwas polikarboksylowy i jednocześnie α-aminokwas. Z mocnymi wodorotlenkami tworzy sole werseniany. Jest szeroko stosowanym czynnikiem kompleksującym wiele kationów metali (Ca2+, Mg2+, Fe3+, zwykle w postaci soli disodowej (wersenian disodowy) ze względu na jej większą rozpuszczalność w wodzie (tzw. komplekson III).

Jego skrót pochodzi od nazwy angielskiej: ethylenediaminetetraacetic acid.

Ważnym zastosowaniem EDTA jest maskowanie jonów metali – na przykład bizmutu, chromu(III), cynku, cyrkonu, glinu, kadmu, kobaltu, magnezu, miedzi, niklu, ołowiu, toru, wanadu, żelaza(III) – które jest możliwe w wyniku tworzenia z nimi kompleksów chelatowych. Właściwości chelatujące kwasu wersenowego są na tyle silne, że tworzy on kompleksy nawet z berylowcami.

Zastosowania EDTA i jego soli | edytuj kod

Kompleks chelatowy EDTA z jonem metalu (M)

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne: Farmakopea Polska IX. Warszawa: Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, 2011, s. 4574. ISBN 978-8388157-77-6.
  2. a b Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne: Farmakopea Polska X. Warszawa: Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, 2014, s. 4276. ISBN 978-83-63724-47-4.
  3. EDTA (CID: 6049) (ang.) w bazie PubChem, United States National Library of Medicine.
  4. EDTA (DB00974) – informacje o substancji aktywnej (ang.). DrugBank.
  5. a b c d e EDTA (ang.). [martwy link] The Chemical Database. Wydział Chemii Uniwersytetu w Akronie. [dostęp 2012-08-04].
  6. EDTA (nr 431788) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck KGaA) na obszar Polski.
  7. a b EDTA (ang.) w bazie ChemIDplus, United States National Library of Medicine. [dostęp 2012-08-04].
  8. a b EDTA (ang.) w wykazie klasyfikacji i oznakowania Europejskiej Agencji Chemikaliów. [dostęp 2015-04-10].
  9. a b c d e D. Harvey: Modern Analytical Chemistry. McGraw-Hill, 2000, s. 740–741. ISBN 978-0072375473.
  10. a b c d e f g h i j k l J. Roger Hart: Ethylenediaminetetraacetic Acid and Related Chelating Agents. W: Ullmann's Encyclopedia of Chemical Industrial Chemistry. Weinheim: Wiley-VCH Verlag, 2005. DOI: 10.1002/14356007.a10_095. ISBN 978-3-527-30673-2.
  11. Lothar Koch: Transuranium Elements. W: Ullmann's Encyclopedia of Chemical Industrial Chemistry. Weinheim: Wiley-VCH Verlag, 2005. DOI: 10.1002/14356007.a27_167. ISBN 978-3-527-30673-2.
  12. a b c d N.N. Greenwood, A. Earnshaw: Chemistry of the elements. Wyd. 2. Oxford: Butterworth-Heinemann, 1997, s. 950. ISBN 978-0-7506-3365-9.

Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.

Na podstawie artykułu: "EDTA" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy