Feliks Falk


Feliks Falk w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Feliks Falk (ur. 25 lutego 1941 w Stanisławowie[a]) – polski reżyser filmowy i teatralny, scenarzysta, dramatopisarz.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Feliks Falk jest absolwentem wydziału malarstwa i grafiki warszawskiej ASP (1966) oraz wydziału reżyserii PWSFTviT (1973). W 1977 wyreżyserował film pt. Wodzirej. Autor sztuk teatralnych i telewizyjnych oraz słuchowisk radiowych. Członek Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. Wykładowca studium scenariuszowego „Wytwórnia Scenariuszy” działającego przy Wytwórni Filmów Dokumentalnych i Fabularnych w Warszawie[1].

Uczęszczał do tej samej szkoły podstawowej, co Marcel Łoziński[2].

Pochodzi z rodziny o korzeniach żydowskich. Żonaty, ma dzieci[2].

Został członkiem komitetu poparcia Bronisława Komorowskiego przed przyspieszonymi wyborami prezydenckimi 2010[3].

Odznaczenia | edytuj kod

Odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2011)[4].

Wybrana filmografia | edytuj kod

 Z tym tematem związana jest kategoria: Filmy w reżyserii Feliksa Falka.

Uwagi | edytuj kod

  1. Od czasu zajęcia wschodnich terenów Polski w 1939 r. przez wojska ZSRR miasto nosiło oficjalnie nazwę „Stanisław”.

Przypisy | edytuj kod

  1. Wykładowcy. wfdif.pl. [dostęp 2017-08-12].
  2. a b Notacje historyczne: Feliks Falk. Najpierw patrzyłem, jak to się kręci – cykl fabularny, 2013.
  3. Komitet poparcia Bronisława Komorowskiego. onet.pl, 16 maja 2010. [dostęp 26 kwietnia 2014].
  4. M.P. z 2011 r. nr 64, poz. 616

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Feliks Falk" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy