Funkcja ekspresywna języka


Funkcja ekspresywna języka w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Funkcja ekspresywna (emotywna)funkcja wypowiedzi polegająca na wyrażaniu emocji osoby mówiącej[1]. Wykorzystuje środki językowe zdradzające uczucia mówiącego wobec tematu wypowiedzi lub wobec odbiorcy. W celu wzmocnienia siły wypowiedzi stosuje się liczne wyrazy ekspresywne, nacechowane emocjonalnie.

Do istotnych cech wypowiedzi o przeważającej funkcji ekspresywnej należą również dominacja czasowników w 1 osobie liczby pojedynczej oraz duża liczba zaimków osobowych, typu: mnie, mój, ja. Stosuje się wykrzyknienia oraz pytania retoryczne, a całość ma charakter subiektywny.

Przykłady | edytuj kod

  • jeść → żreć
  • kłamać → łgać
  • pić → żłopać
  • chodzić → łazić
  • mówić → gadać
  • Ach, jak pięknie Pani wygląda!
  • Boli mnie głowa

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. GrażynaG. Habrajska GrażynaG., Nakłanianie, perswazja, manipulacja językowa, „Acta Universitatis Lodziensis, Folia Litteraria Polonica”, 7, 2005, s. 92 .
Na podstawie artykułu: "Funkcja ekspresywna języka" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy