Gramatyka


Gramatyka w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Gramatyka (stgr. γραμματική τέχνη, łac. grammatica) – dział językoznawstwa zajmujący się regułami, które rządzą generowaniem wyrazów i zdań języka. W zakres gramatyki wchodzą: fonologia, morfologia oraz składnia, przy czym w ujęciu tradycyjnym nie uwzględnia się fonetyki i fonologii[1]. W ścisłym rozumieniu lingwistycznym gramatyka nie obejmuje norm ortograficznych, niebędących częścią systemu językowego[2].

Terminem tym określa się również opis obrazujący kształt danego systemu gramatycznego, a także zbiór reguł określających sposób tworzenia gramatycznych wypowiedzi[1]. Ze względu na przyjęte podejście do kwestii ocennych wyróżnia się dwa rodzaje gramatyk – opisową i normatywną. Gramatyka opisowa (deskryptywna) skupia się na rejestracji danej mowy w jej faktycznej postaci, gramatyka normatywna (preskryptywna) zaś próbuje formułować zewnętrzne wzorce językowe, z zamiarem wpłynięcia na użytkowników języka, aby trzymali się proponowanych środków[3][4].

Spis treści

Typy gramatyk | edytuj kod

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Polański 1999 ↓, s. 208.
  2. KarelK. Sýkora KarelK., Jaký je vlastně rozdíl mezi gramatikou a pravopisem?, Blog iDNES.cz, 26 stycznia 2016 [dostęp 2019-06-03]  (cz.).
  3. Polański 1999 ↓, s. 215.
  4. DeCapua 2008 ↓, s. 9–15.

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (konwencja):
Na podstawie artykułu: "Gramatyka" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy