Henryk Marian


Henryk Marian w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Henryk Marian (ur. 1 marca 1925 w Piotrkowie Trybunalskim) – funkcjonariusz partyjny.

Syn Michała. Przebywał na robotach przymusowych w Niemczech (1940–1945). Pracował na stanowiskach robotniczych - szlifierza w Fabryce Maszyn i Okuć Budowlanych w Piotrkowie Trybunalskim (1945–1946), oraz robotnika w Hucie Szkła w Murowie k. Opola (1946 i 1948–1949). W latach 1946–1948 odbył służbę wojskową.

Od 1946 członek PPR i następnie – PZPR.

W 1950 przeszedł do aparatu partyjnego, pełniąc w nim szereg funkcji, m.in. asystenta w Wojewódzkiej Szkole Partyjnej w Katowicach (1949–1950); instruktora Wydziału Szkół Partyjnych KC PZPR (1950–1955), st. instr., inspektora Wydz. Organizacyjnego KC (1955–1960). Był słuchaczem Wyższej Szkoły Nauk Społecznych przy KC PZPR (1960–1962), i następnie powrócił do pracy w aparacie. Jego kolejne funkcje - insp. Wydziału Organizacyjnego KC (1962–1963), kier. Centralnego Ośrodka Kursów Partyjnych (1963–1968), z-ca dyr. Centralnej Szkoły Partyjnej KC PZPR (1968–1969), z-ca kier. Wydziału Propagandy i Agitacji KC (1969–1971), z-cy i kier. Kancelarii Sekretariatu KC PZPR (1971–1973), kier. Biura Centralnej Komisji Kontroli Partyjnej KC (1981–1986).

Od 11 grudnia 1971 był zastępcą członka Komitetu Centralnego PZPR.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Henryk Marian" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy