Henryk Rapacewicz


Henryk Rapacewicz w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Henryk Rapacewicz (ur. 10 listopada 1926 w Mołodecznie, zm. 8 maja 1991 we Wrocławiu) – polski dowódca wojskowy, generał dywizji Wojska Polskiego, członek Wojskowej Rady Ocalenia Narodowego (1981–1983). Poseł na Sejm PRL VIII kadencji.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Urodził się w rodzinie robotniczej jako syn Józefa i Weroniki.

W latach 1942–1944 pracował na stacji kolejowej Mołodeczno. W grudnia 1944 został powołany do Wojska Polskiego i skierowany do zapasowego 4 pp[1]. Po przeszkoleniu skierowany został na front do 2 pp. Brał udział w walkach o wyzwolenie Warszawy oraz o przełamanie Wału Pomorskiego. 18 marca 1945 został kontuzjowany pod Wolinem. Po wyleczeniu skierowany do Oficerskiej Szkoły Piechoty nr 2, którą ukończył we wrześniu 1945 jako chorąży. Następnie dowódca plutonu strzeleckiego w 55 pp w Braniewie. W marcu 1947 skierowany na kurs dowódców kompanii w Centrum Wyszkolenia Piechoty, który ukończył w listopadzie 1948. W czasie referendum w 1946 był kierownikiem Grupy Ochronno-Propagandowej działającej na terenie województwa gdańskiego[1].

W listopadzie 1950 skierowany na studia do Akademii Wojsk Pancernych w ZSRR, które ukończył 30 stycznia 1955. Po powrocie do Polski został szefem sztabu 2 Sudeckiego pułku czołgów w Opolu. W latach 1955–1967 pełnił odpowiedzialne funkcje w Pomorskim Okręgu Wojskowym i Śląskim Okręgu Wojskowym, kolejno jako szef wydziału operacyjnego 19 Dywizji Pancernej w Gubinie oraz szef sztabu 20 Dywizji Pancernej w Szczecinku.

W latach 1965–1967 dowodził 5 Saską Dywizją Pancerną w Gubinie. W 1968 awansował na stopień generała brygady. Od 2 lipca 1968 szef Służby Czołgowo-Samochodowej MON. W latach 1973–1975 był szefem Inspekcji Sił Zbrojnych. W 1974 awansowany na stopień generała dywizji. Od 15 listopada 1975 do 17 października 1984 był dowódcą Śląskiego Okręgu Wojskowego. 10 października 1977 w czasie powrotu samochodem do Wrocławia ze Słońska uległ wraz ze swoim zastępcą generałem brygady Marianem Zielińskim poważnemu wypadkowi. Generał Marian Zieliński zginął na miejscu. Z tego powodu w okresie od 13 października 1977 do 26 lutego 1978 obowiązki dowódcy ŚOW pełnił generał dywizji Zbigniew Ohanowicz. W latach 1981–1983 Henryk Rapacewicz był członkiem Wojskowej Rady Ocalenia Narodowego.

Od 1946 członek PPR, od 1948 członek PZPR, delegat na VII i VIII Zjazd PZPR. Od 1979 członek Rady Naczelnej ZBoWiD.

W lipcu 1985 przeszedł w stan spoczynku. Zmarł nagle 8 maja 1991 i został pochowany 10 maja na Cmentarzu Osobowickim we Wrocławiu[2]. W pogrzebie udział wzięli m.in.: Główny Kwatermistrz WP gen. dyw. Jan Kuriata oraz dowódca Śląskiego Okręgu Wojskowego gen. dyw. Tadeusz Wilecki. W imieniu żołnierzy WP zmarłego pożegnali: przedstawiciel Główny Inspektor Techniki WP gen. dyw. Tadeusz Kuśmierski oraz dowódca garnizonu Wrocław gen. bryg. Antoni Skibiński.

Awanse generalskie | edytuj kod

  • generał brygady – 9 października 1968
  • generał dywizji – 1 października 1974

Odznaczenia i wyróżnienia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Dane osoby z katalogu kierowniczych stanowisk partyjnych i państwowych PRL. katalog.bip.ipn.gov.pl. [dostęp 2019-03-11].
  2. Henryk Rapacewicz, timenote.info [dostęp 2019-03-11] .

Bibliografia | edytuj kod

  • Z dziejów Śląskiego Okręgu Wojskowego, Wyd. Wrocław 1988
  • Pomorski Okręg Wojskowy 1945–1987, Wyd. Bydgoszcz 1989
  • Leszek Grot, Tadeusz Konecki, Edward Nalepa, Pokojowe dzieje Wojska Polskiego, Wyd. Warszawa 1992
  • Janusz Królikowski, Generałowie i Admirałowie Wojska Polskiego 1943–1990, Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń 2010, tom III, s. 275–278
  • „Wojsko Ludowe”, nr 12/1984, s. 10.
  • „Żołnierz Wolności”, 12 października 1978, s. 2.
  • „Żołnierz Wolności”, 3 lipca 1985, s. 2.
  • „Polska Zbrojna”, 14 maja 1991, s. 5.
  • 5 Dywizja Piechoty, Wyd. Ajaks, Pruszków 1997
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Henryk Rapacewicz" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy