Hetman wielki koronny


Hetman wielki koronny w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Jan Amor Tarnowski Jan Zamoyski Stanisław Żółkiewski Stanisław Koniecpolski Stanisław Rewera Potocki Stanisław Jan Jabłonowski

Hetman wielki koronny – z urzędu minister Korony Królestwa Polskiego. Dowódca wojsk zaciężnych, potem komputowych koronnych, czyli armii polskiej. Jeden z dwóch od czasów unii Polski z Litwą najwyższych zwierzchników wojskowych na ziemiach Rzeczypospolitej Obojga Narodów – drugim był hetman wielki litewski, który był dowódcą wojsk Wielkiego Księstwa Litewskiego, czyli armii litewskiej. Hetman wielki koronny był zastępcą Naczelnego Wodza-Króla Polski w dowodzeniu armią koronną czyli polską; zastępcą Naczelnego Wodza- Wielkiego Ksiecia Litewskiego w dowodzeniu armią litewską był hetman wielki litewski. Wzajemny stosunek prawny obu ministrów opisano w haśle: hetman wielki litewski. Władza hetmanów nie obejmowała dowodzenia pospolitym ruszeniem.

Ich zastępcami byli odpowiednio hetman polny koronny i hetman polny litewski.

Zobacz też | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

  • Urzędnicy centralni i nadworni Polski XIV-XVIII wieku. Spisy, Wyd. PAN, Kórnik 1992.
Na podstawie artykułu: "Hetman wielki koronny" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy