Język średnioangielski


Język średnioangielski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Słownik {{{z języka}}}-polski, polsko-średnioangielski online

Język średnioangielski (ang. Middle English) – nadana przez lingwistów nazwa dotycząca form języka angielskiego używanych i rozwijających się między inwazją normańską w 1066 roku a połową XV wieku, gdy standard Chancery zaczął się rozprzestrzeniać. Za umowne rozgraniczenie między średnioangielskim a wczesnym nowoangielskim uznaje się rok 1440.

W okresie średnioangielskim z dialektów northumbryjskich zaczął wykształcać się język scots.

Przykład | edytuj kod

Po lewej fragment prologu Opowieści kanterberyjskich autorstwa Geoffreya Chaucera a po prawej tłumaczenie w języku angielskim.

Zobacz też | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Język średnioangielski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy