John Salisbury


John Salisbury w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

John Edward Salisbury (ur. 26 stycznia 1934 w Birmingham[1]) – brytyjski lekkoatleta (sprinter), medalista olimpijski z 1956 i mistrz Europy z 1958.

Specjalizował się w biegu na 400 metrów. Zdobył brązowy medal na igrzyskach olimpijskich w 1956 w Melbourne w sztafecie 4 × 400 metrów (biegła w składzie: Salisbury, Michael Wheeler, Peter Higgins i Derek Johnson), a w biegu na 400 metrów odpadł w półfinale[1]. Na Igrzyskach Imperium Brytyjskiego i Wspólnoty Brytyjskiej w 1958 w Cardiff zdobył srebrny medal w sztafecie 4 × 440 jardów (wraz z nim biegli John Wrighton, Johnson i Ted Sampson)[1].

Na mistrzostwach Europy w 1958 w Sztokholmie zdobył złoty medal w sztafecie 4 × 400 metrów (biegła w składzie: Sampson, John MacIsaac, Wrighton i Salisbury), a w biegu na 400 metrów był drugi za Johnem Wrightonem[2].

Salisbury był mistrzem Wielkiej Brytanii (AAA) w biegu na 440 jardów w 1958[3]. Dwukrotnie ustanawiał rekordy Wielkiej Brytanii w sztafecie 4 × 400 metrów (do wyniku 3:07,2 1 grudnia 1956 w Melbourne)[4].

Rekordy życiowe:

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c Olympics at Sports-Reference.com > Athletes > John Salisbury, Sports-Reference.com [dostęp 2013-11-03]  (ang.).
  2. Mirko Jalava (red.): Göteborg 2006 Statistics Handbook. Göteborg: European Athletics, 2006, s. 117 i 122.
  3. British Athletics Championships 1945-1959, GBRAthletics [dostęp 2013-11-03]  (ang.).
  4. Janusz Waśko, John Brant, Györgyi Csiki, Andrzej Socha: Golden Century of IAAF Records. National Records Evolution 1912-2012. Zamość: 2013, s. 203.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "John Salisbury" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy