Kardamon


Kardamon malabarski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii (Przekierowano z Kardamon) Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kardamon malabarski (Elettaria cardamomum (L.) Maton) – gatunek byliny należący do rodziny imbirowatych (Zingiberaceae Lindl.). Posiada wiele synonimów: kardamon cejloński, długi, indyjski, jawajski, zwyczajowo nazywany jest po prostu kardamonem. Występuje w stanie dzikim na Półwyspie Indyjskim i na Cejlonie, Chinach i Indonezji, przeniesiony i zaaklimatyzowany w Ameryce Środkowej.

Spis treści

Morfologia | edytuj kod

Pokrój
Roślina zielna, osiągająca od 2 do 4 metrów wysokości.
Kłącze
Długie, bulwiaste.
Liście
Wąskolancetowate, osiągające 70 cm długości i ok. 8 cm szerokości.
Kwiaty
Osadzone po 3-6 w pachwinach wąskich, tępych przykwiatków. Kwiatostanem jest długie grono. Kielich trójząbkowy, korona zielonkawoseledynowa. Pręciki trzy, ale tylko jeden z płodnym pyłkiem.
Owoce
Trójkomorowe torebki, żółtawe do brunatnych, z drobnymi, brunatnymi do czerwonawych nasionami (nazywanymi kardamonem), zawierającymi ok. 9% olejku kardamonowego, który nadaje im ostry, korzenny zapach i smak.

Systematyka | edytuj kod

  • E. cardamomum var. major
  • E. cardamomum var. minuscula

Zastosowanie | edytuj kod

  • Roślina przyprawowa - nasiona są przyprawą znaną jako kardamon zielony (kardamon czarny to Amomum subulatum), jedną z najdroższych (tuż po szafranie). Kardamon nazywany jest królową przypraw, obok króla przypraw czarnego pieprzu. Ma łagodny aromat i intensywny korzenny smak z wyraźną nutą kamfory. Odmiany: indyjski, nepalski, chiński.
    • Wartość odżywcza - składniki na 100 g:
      • kalorie: 229 kcal
      • białko: 10,2 g
      • tłuszcz: 2,2 g
      • błonnik: 20,1 g
      • wapń: 130 mg
      • żelazo: 4,6 mg
      • magnez: 173 mg
  • W starożytnym Egipcie były używane jako dodatek do perfum.
  • W przemyśle spożywczym używane do aromatyzowania wódek i likierów.
  • Stosowane w lecznictwie - pobudzają apetyt
  • Dodawany do kawy lub herbaty - wzmacnia smak, jak też wzmaga ich działanie pobudzające.
  • W Europie - jako przyprawy korzennej w piekarnictwie, do produkcji kiełbas i marynat, jako dodatku do potraw, kiszonek i sosów[2].

Przypisy | edytuj kod

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-06-18].
  2. P.P. Czikow P.P., Rośliny lecznicze i bogate w witaminy, Warszawa 1983: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, s. 152 .
Na podstawie artykułu: "Kardamon" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy