Kazimierz Barcikowski


Kazimierz Barcikowski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Grób Kazimierza Barcikowskiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie, 23 lipca 2008

Kazimierz Barcikowski (ur. 22 marca 1927 w Zglechowie, zm. 10 lipca 2007 w Warszawie) – polski polityk, działacz partii ludowych oraz PZPR. Zastępca przewodniczącego Rady Państwa, wiceprezes Rady Ministrów, minister rolnictwa, poseł na Sejm PRL IV, V, VI, VII, VIII i IX kadencji, z wykształcenia inżynier agronom i ekonomista.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Syn Jana i Stefanii. Podczas II wojny światowej walczył w Armii Krajowej[1]. W 1949 ukończył Wyższą Szkołę Gospodarstwa Wiejskiego w Łodzi (otrzymał tytuł inżyniera agronoma), w 1966 uzyskał stopień doktora nauk ekonomicznych w Wyższej Szkole Nauk Społecznych przy KC PZPR.

W 1946 przystąpił do Związku Młodzieży Wiejskiej RP Wici, a później do Związku Młodzieży Polskiej. Był kierownikiem organizacyjnym zarządu wojewódzkiego Wici (1947–1948) i ZMP (1948–1949) w Łodzi. Pełnił funkcję wiceprzewodniczącego ZW ZMP w Bydgoszczy, a następnie do 1957 sekretarza i wiceprzewodniczącego zarządu głównego ZMP. Od 1957 do 1960 wiceprzewodniczący zarządu głównego Związku Młodzieży Wiejskiej, a w latach 1963–1965 przewodniczący.

Należał do Stronnictwa Ludowego i Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego. Od 1954 członek Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, w latach 1964–1968 zastępca członka Komitetu Centralnego PZPR, w latach 1968–1990 członek KC, w latach 1971–1980 zastępca członka Biura Politycznego KC, a w latach 1980–1989 członek Biura Politycznego. Od 1968 do 1970 był I sekretarzem Komitetu Wojewódzkiego w Poznaniu, w latach 1970–1974 i 1980–1985 sekretarzem KC, a w latach 1977–1980 I sekretarzem Komitetu Krakowskiego.

W latach 1954–1956 był zastępcą redaktora naczelnego Państwowego Wydawnictwa „Iskry”, w okresie 1956–1957 sekretarzem Zarządu Głównego ZMP, w latach 1957–1960 jego wiceprzewodniczącym, a w latach 1963–1965 przewodniczącym. W międzyczasie odbył studia doktoranckie w Wyższej Szkole Nauk Społecznych przy KC PZPR. W latach 1965–1968 zastępca kierownika Wydziału Organizacyjnego KC, jednocześnie redaktor naczelny pisma „Życie Partii”.

W latach 1974–1977 minister rolnictwa i członek Prezydium Rządu, w 1980 objął urząd wiceprezesa Rady Ministrów. W okresie 1980–1985 członek, a 1985–1989 zastępca przewodniczącego Rady Państwa. Pełnił mandat poselski na Sejm PRL IV, V, VI, VII, VIII i IX kadencji (1965–1989), w latach 1980–1985 przewodniczący Klubu Poselskiego PZPR w Sejmie VIII kadencji. W 1980 został przedstawicielem Polski w Komitecie Wykonawczym Rady Wzajemnej Pomocy Gospodarczej, w tym samym roku również został współprzewodniczącym Komisji Wspólnej Rządu i Episkopatu.

Przewodniczył komisji rządowej prowadzącej negocjacje z Międzyzakładowym Komitetem Strajkowym w Szczecinie w sierpniu 1980. Złożył podpis pod porozumieniem między rządem a Międzyzakładowym Komitetem Strajkowym, którego przewodniczącym w Szczecinie był Marian Jurczyk. Zawierało ono zgodę na powstanie niezależnych związków zawodowych.

W 1986 stanął na czele Ogólnopolskiego Komitetu Grunwaldzkiego, który działał do 1989. W 1989 przez kilka miesięcy był prezesem Naczelnej Rady Spółdzielczej.

Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.

Ordery i odznaczenia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Praca zbiorowa, Kto jest kim w Polske 1984. Informator biograficzny, Warszawa 1984, s. 36.
  2. Wręczenie odznaczeń w Belwederze. „Nowiny”, s. 2, Nr 170 z 20 lipca 1964. 
  3. „Wojskowy Przegląd Historyczny”, nr 1 (107), styczeń–marzec 1984, s. 116.

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Kazimierz Barcikowski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy