Kościół Imienia Najświętszej Maryi Panny i św. Stanisława Biskupa Męczennika w Białymstoku


Na mapach: 53°07′28,31″N 23°05′04,77″E/53,124531 23,084658

Kościół Imienia Najświętszej Maryi Panny i św. Stanisława Biskupa Męczennika w Białymstoku w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kościół Imienia Najświętszej Maryi Panny i św. Stanisława Biskupa Męczennikarzymskokatolicki kościół w Białymstoku, na osiedlu Starosielce, pierwotnie cerkiew prawosławna św. św. Cyryla i Metodego.

Opis | edytuj kod

Budynek, w którym mieści się świątynia, należał do kolei i został przekazany przez jej zarząd na potrzeby miejscowej społeczności prawosławnej. Pierwotnie znajdowała się w nim sala szkolna (należąca do dwuklasowej szkoły ogólnej kolejowej[1]), zaś w 1901 została w nim urządzona niewielka cerkiew św. św. Cyryla i Metodego[2]. Pomysłodawcą organizacji świątyni był katecheta, ks. Michał Pieszkowski. Poświęcenie budynku miało miejsce 15 lipca 1901[3]. Wystrój świątyni sprawiał, że zaliczano ją do najpiękniejszych cerkwi w eparchii grodzieńskiej[3].

W 1915, w czasie bieżeństwa, świątynia została porzucona. Niemcy, po wejściu do Białegostoku rozlokowali w niej oddział zwiadu konnego[2]. W tym okresie cerkiew została przebudowana – z uwagi na poszerzenie torów przy stacji kolejowej w Starosielcach wejście od strony torów zostało zlikwidowane, urządzono nowe na pierwotnej elewacji bocznej świątyni, rozebrano dawny ganek[4].

Prawosławni nie odzyskali świątyni, gdy część z nich wróciła do Białegostoku - Dyrekcja Okręgowa PKP[4] przekazała w 1919[3] dawną cerkiew katolikom, zezwoliła natomiast na wznowienie działalności parafii prawosławnej w kaplicy Zaśnięcia Najświętszej Maryi Panny na miejscowym cmentarzu[2]. W 1922 biskup wileński Jerzy Matulewicz erygował w Starosielcach parafię rzymskokatolicką[2]. Kościół otrzymał wezwanie Imienia Najświętszej Maryi Panny i św. Stanisława Biskupa Męczennika[4].

Po przejęciu świątyni przez katolików obiekt otrzymał nowe wyposażenie, w tym trzy drewniane ołtarze: główny z obrazem Matki Boskiej Ostrobramskiej, boczny z obrazem Matki Boskiej Krypniańskiej zasłanianym wizerunkiem św. Teresy od Dzieciątka Jezus oraz drugi ołtarz boczny z wizerunkiem Najświętszego Serca Jezusa zasłanianego obrazem św. Stanisława. Inne elementy wyposażenia zakupiono z prywatnych datków wiernych, niektóre wykonał osobiście pierwszy proboszcz parafii w Starosielcach - ks. Paweł Grzybowski[4]. Do 1932 budynek był własnością PKP dzierżawioną parafii, następnie został jej przekazany na stałe[4].

Od wzniesienia kościoła św. Andrzeja Boboli obiekt jest kościołem pomocniczym parafii pod tym samym wezwaniem[4].

W 1967 kościół został przebudowany ponownie. Prezbiterium świątyni zostało wówczas urządzone w miejscu, gdzie dawniej znajdowało się wejście do budynku. Rozebrano także dawną drewnianą dzwonnicę, z uwagi na jej zły stan techniczny[4].

Kaplica była krótkookresowo wykorzystywana jako kaplica tymczasowa nowo powstałej parafii pw. Matki Bożej z Guadelupe do czasu wybudowania nowej kaplicy mieszczącej się przy ul. Wrocławskiej.

Od października 2012 roku jest siedzibą Duszpasterstwa Tradycji Katolickiej Archidiecezji Białostockiej.

Powierzchnia świątyni to 131,25m², wymiary: 15 m długości, 8,75 m szerokości i 5,20 m wysokości[4].

Przypisy | edytuj kod

  1. Historia Parafii p/w Zaśnięcia NMP Białystok - Starosielce
  2. a b c d Parafia św. Andrzeja Boboli
  3. a b c J. Troc, Stulecie parafii prawosławnej w Starosielcach, Białystok-Starosielce 2002, s. 3.
  4. a b c d e f g h Początek Naszej Wspólnoty
Na podstawie artykułu: "Kościół Imienia Najświętszej Maryi Panny i św. Stanisława Biskupa Męczennika w Białymstoku" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy