Konradyn (książę Szwabii)


Konradyn (książę Szwabii) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Konradyn von Hohenstaufen , znany także jako pretendent do tronu niemieckiego jako Konrad V Młody (ur. 25 marca 1252 w Wolfstein, w Bawarii - zm. 29 października 1268 w Neapolu) - książę Szwabii (jako Konrad IV), niekoronowany król Jerozolimy w latach 1254-1268 (jako Konrad III), król Sycylii (jako Konrad II).

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Był synem Konrada IV, króla Niemiec, Jerozolimy i Sycylii, i Elżbiety Bawarskiej. Jego dziadkami ze strony ojca byli: Fryderyk II Hohenstauf i Jolanta Jerozolimska. Stracił ojca w 1254 i wychował się na dworze wuja - Ludwika II, księcia Bawarii. Po śmierci ojca przyjął tytuły księcia Szwabii, króla Sycylii i króla Jerozolimy. W Królestwie Sycylii regencję w imieniu Konradyna sprawował jego stryj Manfred, który w 1258, gdy pojawiły się pogłoski o śmierci Konradyna, kazał się koronować na króla. Po śmierci Manfreda w bitwie pod Benewentem w 1266 Konradyn przekroczył Alpy i wkroczył do Włoch, aby upomnieć się o swoje dziedzictwo i gdzie był radośnie witany przez stronnictwo gibelinów. W listopadzie 1267 został obłożony klątwą przez papieża Klemensa IV, który zwołał przeciwko niemu krucjatę. Konradyn przegrał bitwę pod Tagliacozzo z wojskami Karola Andegaweńskiego. Po bitwie próbował wraz z przyjacielem – księciem Fryderykiem Badeńskim (niem. Friedrich von Baden) uciec do Niemiec. Po drodze zatrzymali się u włoskiego pirata i łupieżcy, który skuszony wysoką nagrodą za wydanie młodych książąt do Neapolu, sprzedał ich Karolowi Andegaweńskiemu. Ten nakazał uwięzienie młodzieńców w Castel dell'Ovo.

Śmierć i pamięć | edytuj kod

Termin ścięcia obu - Konradyna i Fryderyka - ustalono na 29 października 1268 roku, na którą to okoliczność cały Neapol przyozdobiono w purpurowe tkaniny. Zginęli przez ścięcie urządzeniem o spadającym ostrzu, zapewne prototypem gilotyny. Pierwszy zabity został Fryderyk. Jak głosi legenda Konradyn podniósł głowę przyjaciela i ucałował ją, po czym sam został ścięty.

Ciał książąt nie pochowano, lecz przykryto cienką warstwą ziemi. Dopiero za czasów króla Karola II Kulawego przybyła kuzynka Konradyna - Małgorzata i przekupiwszy króla zabrała szczątki obu młodzieńców do Austrii. Podanie mówi, że w miejscu porzucenia ciał z ziemi zaczęła wydobywać się woda. Lud uznał, że to ziemia opłakuje młodych skazańców. Za czasów królowej Joanny I wybudowano w tym miejscu drewnianą kapliczkę, a gdy w 1781 roku spłonęła, zastąpiono ją kościołem, w którym obecnie znajduje się posąg Konradyna dłuta Bertela Thorvaldsena.

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Konradyn (książę Szwabii)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy