Krzysztof Pomian


Krzysztof Pomian w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Krzysztof Andrzej Pomian (ur. 25 stycznia 1934 w Warszawie) – polski filozof, historyk, eseista.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Urodził się w 1934 jako Krzysztof Purman. Jego rodzice byli Polakami żydowskiego pochodzenia. Ojciec, Stefan Purman, był działaczem komunistycznym, jednym z założycieli KPP, bratem Henryka i Leona. W trakcie II wojny światowej Krzysztof został wywieziony z rodziną do Kazachstanu. Tam w łagrze zmarł jego ojciec. Do Polski powrócił wraz z matką w 1946[1]. Wkrótce po wojnie matka zmieniła nazwisko na Pomian, przedwojenny pseudonim jej męża[2].

W latach 1952–1957 Pomian studiował na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Warszawskiego. Na tym samym wydziale obronił pracę doktorską (1965) i habilitacyjną (1968) oraz pracował jako adiunkt w Katedrze Historii Filozofii Narodowej. W 1966 po wygłoszeniu krytycznego wobec partii referatu został wykluczony z PZPR, do której należał od czasów studenckich. W 1968 stracił pracę na uczelni za poparcie udzielone uczestnikom wydarzeń marcowych[1]. W latach 1969–1972 był zatrudniony w Zakładzie Rękopisów Biblioteki Narodowej[3], następnie wyjechał do Francji[4]. W grudniu 1975 podpisał List 59, protest przeciwko zmianom w konstytucji[5].

W 1984 został profesorem we francuskim Krajowym Ośrodku Badań Naukowych (Centre national de la recherche scientifique, CNRS). W 1998 postanowieniem Prezydenta RP otrzymał tytuł profesora nauk humanistycznych[6]. W 1999 objął stanowisko profesora na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. W 2001 został dyrektorem tworzonego w Brukseli Muzeum Europy. W 2010 wszedł w skład Komitetu Doradczego Europejskiej Sieci Pamięć i Solidarność[4].

Jest autorem prac o filozofii współczesnej oraz związkach filozofii z polityką, m.in. zbioru esejów Filozofowie w kręgu polityki.

W 2003 Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej przyznał mu tytuł doktora honoris causa[7]. Postanowieniem z 18 kwietnia 2012 został przez prezydenta Bronisława Komorowskiego odznaczony Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski[8][9]. W 2017 otrzymał Nagrodę Fundacji na rzecz Nauki Polskiej[10].

Wybrane publikacje | edytuj kod

  • Przeszłość jako przedmiot wiary: historia i filozofia w myśli średniowiecza (1968)
  • Człowiek pośród rzeczy: szkice historycznofilozoficzne (1973)
  • Les archives: du Trésor des chartes au caran (1980)
  • L'orde du temps (1984)
  • Europa i jej narody (1992, 2004, 2009)
  • Przeszłość jako przedmiot wiedzy (1992)
  • Zbieracze i osobliwości: Paryż – Wenecja XVI–XVIII wiek (1996)
  • Drogi kultury europejskiej: trzy studia (1996)
  • Wenecja w kulturze europejskiej (2000)
  • W kręgu Giedroycia (2002)
  • Oblicza dwudziestego wieku: szkice historyczno-polityczne (2002)
  • Filozofowie w świecie polityki. 1, Eseje 1957–1974 (2004)
  • Historia – nauka wobec pamięci (2006)

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Krzysztof Pomian. wp.pl. [dostęp 2012-09-29].
  2. Notacje historyczne. Krzysztof Pomian. Jeśli chodzi o fałszerstwa to byli oni zupełnie dobrzy. vod.tvp.pl. [dostęp 2017-12-29].
  3. „Biuletyn Informacyjny Biblioteki Narodowej”. Nr 41, s. 11, 56, 1969. Warszawa. 
  4. a b Prof. Krzysztof Pomian, Polska. enrs.eu. [dostęp 2018-03-10].
  5. Z ostatniej chwili. „Kultura”. Nr 1/340–2/341, s. 236, 1976. Paryż. 
  6. Krzysztof Pomian w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI). [dostęp 2012-09-29].
  7. Doktorzy honoris causa UMCS. umcs.lublin.pl. [dostęp 2010-09-29].
  8. M.P. z 2012 r. poz. 765
  9. Odznaczenia z okazji Święta 3 Maja. prezydent.pl, 2012-05-03. [dostęp 2012-09-29].
  10. Laureaci Nagrody FNP. fnp.org.pl. [dostęp 2017-12-25].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Krzysztof Pomian" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy