Ksenokrates z Chalcedonu


Ksenokrates z Chalcedonu w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ksenokrates z Chalcedonu (396 p.n.e. - 314 p.n.e.) - grecki filozof, trzeci po Platonie i Speuzypie scholarcha Akademii. Kierował Akademią w latach 339 - 315/4 p. n. e.[1] Był autorem licznych pism, z których zachowały się jedynie fragmenty. Nauki Ksenokratesa cenił Cyceron - stawiał go na równi z Platonem i Arystotelesem.

W czasie bycia scholarchą rozwijał ontologię platońską, zwłaszcza naukę o zasadach.

Zapewne jeden z autorów dzieła O dobru (nie zachowało się). Była wykładana w Akademii w ostatnich latach jego życia. Dotyczyła m. in. koncepcji Jedni i Nieokreślonej Dyady[2].

Wprowadził podział filozofii na logikę, fizykę i etykę.[3]

Przypisy | edytuj kod

  1. EwaE. Wipszycka EwaE., BenedettoB. Bravo BenedettoB., Historia Starożytnych Greków, wyd. 2, t. III, 2009, s. 598 .
  2. HenrykH. Podbielski HenrykH. (red.), Literatura Grecji Starożytnej, t. 2, 2005, s. 776 .
  3. EwaE. Wipszycka EwaE., BenedettoB. Bravo BenedettoB., Historia Starożytnych Greków, wyd. 2, t. III, Warszawa 2009, s. 598 .

Bibliografia | edytuj kod

  • Mała Encyklopedia Kultury Antycznej, wyd. PWN, Warszawa 1968.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Ksenokrates z Chalcedonu" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy