Lekarstwo na miłość


Lekarstwo na miłość w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Lekarstwo na miłość – polski czarno-biały film fabularny, zrealizowany w 1966 przez Zespół Filmowy „Syrena”. Komedia kryminalna w reż. Jana Batorego, na podstawie powieści Klin (1964) Joanny Chmielewskiej.

Film realizowano w Warszawie przy ul. Bielańskiej, w Ogrodzie Saskim, na Mokotowie (Rogatki przy Puławskiej, Supersam) oraz w ścisłym Centrum (ul. Emilii Plater przy Akwarium, skrzyżowanie ul. Marszałkowska/ul. Świętokrzyska).

W filmie wykorzystano piosenkę „Witamina M”; autorami tekstu byli Zbigniew Zapert i Zenon Wawrzyniak, muzykę skomponował Jerzy Matuszkiewicz, a śpiewa Bogdan Czyżewski.

Fabuła | edytuj kod

Joanna spędza całe godziny przy telefonie, czekając na spotkanie z ukochanym, którego podejrzewa o niestałość. Telefon ciągle dzwoni, ale połączenia to pomyłki. Z czasem okazuje się, że numer Joanny przypadkowo jest bardzo zbliżony do numeru skrzynki kontaktowej fałszerzy pieniędzy. Milicja Obywatelska zaczyna ją podejrzewać, a na zwiady incognito udaje się przystojny kapitan MO. Bohaterka w końcu z nudów i zdenerwowania odpowiada na szyfr. Rezultatem jest spore zamieszanie, nieudany skok i w rezultacie - zamach na życie Joanny. Na szczęście tuż obok jest kapitan, idealne lekarstwo na nieudaną miłość.

Obsada aktorska | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Lekarstwo na miłość" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy