Machine Head


Machine Head w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii To jest najnowsza wersja przejrzana, która została oznaczona 20 sty 2019. Od tego czasu wykonano 1 zmianę, która oczekuje na przejrzenie. Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Machine Headamerykańska grupa muzyczna założona 12 października 1991 w Oakland w Kalifornii. Wykonywana przez zespół muzyka określana jest jako groove metal, thrash metal, heavy metal, nu metal oraz metal alternatywny.

Nazwa grupy w żaden sposób nie jest powiązana z tytułem szóstego albumu studyjnego zespołu Deep Purple[5].

Spis treści

Historia | edytuj kod

1991-2000 | edytuj kod

Robb Flynn, założyciel i frontman grupy Dave McClain (w grupie od 1995)

Grupa została założona 12 października 1991[6] w Oakland w Kalifornii. Powstała z inicjatywy Robba Flynna i Adama Duce’a. Flynn jakiś czas wcześniej opuścił zespół Vio-lence. Przyczyną odejścia była bójka, do której doszło pomiędzy członkami grupy a lokalnym gangiem. Cały czas czuł jednak potrzebę tworzenia muzyki. Skład Machine Head uzupełnili jeszcze gitarzysta Logan Mader oraz perkusista Tony Costanza. Costanza opuścił zespół jeszcze przed wydaniem debiutanckiej płyty. Na jego miejsce przyszedł Chris Kontos. Zespół podpisał kontrakt płytowy z wytwórnią płytową Roadrunner Records.

9 sierpnia 1994 odbyła się premiera pierwszego albumu studyjnego grupy. Płyta została zatytułowana Burn My Eyes[7]. Za produkcję oraz miksowanie albumu odpowiedzialny został Colin Richardson[8]. Do utworów „Davidian” oraz „Old” zostały zrealizowane wideoklipy. Płyta rozeszła się w nakładzie przekraczającym 500 tysięcy egzemplarzy[9].

Album Burn My Eyes stał się znakiem rozpoznawczym zespołu i najlepiej przyjętym debiutem, od czasu albumu Soul of a New Machine Fear Factory. Następnie grupa wyruszyła w bardzo długą, bo trwającą ponad rok, trasę koncertową z zespołem Slayer, odwiedzając 12 grudnia 1994 Zabrze. Popularność grupy na świecie wzrosła.

Po powrocie w zespole przychodzi czas na zmiany – odszedł Kontos, a jego miejsce tymczasowo przejął Will Carroll.

26 grudnia 1995 Dave McClain został oficjalnym członkiem grupy. Na rzecz Machine Head porzucił zespół Sacred Reich[10].

W 1996 grupa zaczęła pracować nad nowym materiałem.

25 marca 1997 została wydana płyta zatytułowana The More Things Change...[11]. Produkcją albumu grupy ponownie zajął się Colin Richardson. Natomiast za miksowanie materiału odpowiedzialny był Andy Sneap[12]. Płyta spotkała się z przychylnymi recenzjami krytyków muzycznych[11]. Zajęła 138. pozycję na liście Billboard 200[13]. W ramach promocji nowego materiału zrealizowane zostały teledyski do utworów „Ten Ton Hammer” oraz „Take My Scars”.

W 1998 Logan Mader spóźnił się na jedną z sesji treningowych zespołu. Pod wpływem metamfetaminy zaczął przeklinać oraz obrażać pozostałych członków Machine Head. Natychmiast został wyrzucony z zespołu, a na jego miejscu pojawił się Ahrue Luster.

10 sierpnia 1999 ukazał się trzeci album studyjny grupy zatytułowany The Burning Red[14]. Jego producentem został Ross Robinson współpracujący z takimi zespołami jak Korn, Limp Bizkit, Sepultura, Coal Chamber, Soulfly oraz Slipknot. Płyta obfitowała w elementy hip-hopowe, co wielu fanów uważało za złe posunięcie i odwróciło się od zespołu.

2001-2010 | edytuj kod

Adam Duce podczas koncertu na festiwalu Sonisphere Festival w Kirjurinluoto, Pori, Finlandia (2009).

W 2001 Machine Head wydał album Supercharger, którego producentem był Jonny K. Album poniósł komercyjną klęskę, winę tego upatrywano w bliskości premiery do wydarzeń 11 września. Po wydaniu płyty zespół wyruszył w trasę koncertową i po raz kolejny trafił do Polski, tym razem na dwa koncerty: 4 listopada w Warszawie oraz 5 listopada w Krakowie. Występy Amerykanów poprzedzał występ polskiego None.

W 2002 z zespołu odszedł Ahrue Luster, w wyniku rozbieżności między nim a Robbem Flynnem. Na jego miejsce przyjęto kolegę Roberta z czasów Vio-lence: Philla Demmela.

W 2003 została wydana płyta koncertowa pt. Hellalive. Z zespołem rozwiązała umowę wytwórnia Roadrunner Records, zespół pozostał jednak w jej europejskiej filii. Jeszcze w tym samym zespół wydał (oprócz USA) nową, piątą studyjną płytę zatytułowaną Through the Ashes of Empires – ukazała się 27 października 2003. Otrzymała świetne recenzje w całej Europie.

Trasa koncertowa Through the Ashes of Europe objęła także Polskę. Koncert odbył się 16 grudnia 2003 w Warszawie.

Na początku 2004 Machine Head ponownie podpisał umowę z Roadrunnerem. 20 kwietnia 2004 Through the Ashes of Empires wzbogacony o jeden utwór wyszedł w USA.

W 2005 odbyła się premiera DVD Elegies zawierającego zapis koncertu z Brixton Academy w Londynie.

27 marca 2007 odbyła się premiera albumu The Blackening. Płyta sprzedała się w ciągu dwóch tygodni lepiej niż poprzedni album zespołu w ciągu trzech lat. 28 maja 2008 grupa zagrała na Stadionie Śląskim w Chorzowie jako support zespołu Metallica.

2011-2018 Unto the Locust, Bloodstone and Diamonds, Catharsis, rozpad zespołu | edytuj kod

27 września 2011 wydany został siódmy album studyjny grupy, Unto the Locust[15]. Płyta znalazła się na 22. miejscu listy Billboard 200. W ciągu pierwszego tygodnia sprzedała się w liczbie 17 tysięcy egzemplarzy w Stanach Zjednoczonych[16]. Był to ostatni album studyjny formacji wydany nakładem wytwórni płytowej Roadrunner Records. 28 października odbyła się premiera teledysku do utworu „Locust”. Reżyserią wideoklipu zajął się Mike Sloat[17]. W 2012 zespół ponownie wystąpił dwukrotnie w Polsce. Pierwszy koncert miał miejsce 10 maja na Sonisphere Festival na warszawskim Bemowie. Drugi odbył się w czasie Przystanku Woodstock. Grupa wystąpiła 3 sierpnia, jako gwiazda wieczoru w zamian za Anthrax, który ze względu na zobowiązania kontraktowe nie mógł pojawić się w Polsce.

22 lutego 2013 zespół poinformował na swojej stronie internetowej o odejściu basisty Adama Duce[18]. Miesiąc później grupa ogłosiła konkurs na stanowisko tymczasowego basisty na czas koncertów[19]. 24 czerwca 2013 grupa ogłosiła, że nowym basistą MH został Jared MacEachern[20]. Od października 2013 grupa jest związana kontraktem z wytwórnią Nuclear Blast[21].

29 września 2018 frontman zespołu ogłosił na oficjalnej stronie zespołu na Facebooku odejście ze składu gitarzysty Demmela i perskusisty McClaina ze względu na "oddalenie się od siebie członków zespołu"[22]. Jednocześnie członkowie grupy zdecydowali odbyć trasę jesienią 2018 w USA[23].

Interpretacje | edytuj kod

Phill Demmel podczas koncertu na festiwalu Sonisphere Festival w Kirjurinluoto, Pori, Finlandia (2009).

Machine Head uznawany jest za zespół „cover-friendly” (pol. „przyjazny coverom). Większość z nagranych dotychczas interpretacji utworów innych wykonawców została opublikowana w 2008 na dysku bonusowym do albumu The Blackening.

Muzycy | edytuj kod

Obecny skład zespołu
Byli członkowie zespołu

Dyskografia | edytuj kod

Albumy studyjne | edytuj kod

Albumy koncertowe | edytuj kod

Single | edytuj kod

Minialbumy | edytuj kod

Pozostałe | edytuj kod

Wideografia | edytuj kod

Teledyski | edytuj kod

Machine Head podczas koncertu na festiwalu Sonisphere Festival w Kirjurinluoto, Pori, Finlandia (2009). Na drugim planie perkusista Dave McClain.

Nagrody i wyróżnienia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives – Machine Head (ang.). metal-archives.com. [dostęp 2012-07-18].
  2. a b c Machine Head review (ang.). www.metalstorm.net. [dostęp 2011-10-20].
  3. a b Garry Sharpe-Young: Machine Head Biography (ang.). www.musicmight.com. [dostęp 2011-10-20].
  4. a b James Christopher Monger: Machine Head Biography (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2011-10-20].
  5. Troy Neff: Dave McCain Interview by Troy Neff (ang.). theentertainmentnexus.com. [dostęp 2012-07-19].
  6. Robb Flynn: 20 Years Ago Today... (ang.). machinehead1.com, 2011-10-12. [dostęp 2012-07-18].
  7. Machine Head – Burn My Eyes (ang.). machinehead1.com. [dostęp 2012-07-18].
  8. Machine Head – Burn My Eyes – Credits (ang.). allmusic.com. [dostęp 2012-07-18].
  9. James Christopher Monger: Machine Head – Biography (ang.). allmusic.com. [dostęp 2012-07-19].
  10. MACHINE HEAD Drummer DAVE MCCLAIN Turns 10! (ang.). blabbermouth.net, 2005-12-26. [dostęp 2012-07-19].
  11. a b Machine Head – The More Things Change... (ang.). allmusic.com. [dostęp 2012-07-19].
  12. Machine Head – The More Things Change... – Credits (ang.). allmusic.com. [dostęp 2012-07-19].
  13. The More Things Change - Machine Head (ang.). billboard.com. [dostęp 2012-07-19].
  14. Machine Head – The Burning Red (ang.). machinehead1.com. [dostęp 2012-07-19].
  15. Machine Head – Unto the Locust (ang.). machinehead1.com. [dostęp 2012-07-18].
  16. „Unto The Locust” Hits #22 In The U.S.! (ang.). machinehead1.com. [dostęp 2012-07-19].
  17. MACHINE HEAD: ‘Locust’ Video Released (ang.). blabbermouth.net, 2011-10-28. [dostęp 2012-07-18].
  18. Basista Adam Duce odszedł z Machine Head (pol.). topbass.pl. [dostęp 2013-03-27].
  19. MACHINE HEAD To Start Bassist Auditions - Mar. 27, 2013 (pol.). blabbermouth.net. [dostęp 2013-03-27].
  20. MACHINE HEAD ANNOUNCES NEW BASSIST (ang.). machinehead1.com, 2013-06-24. [dostęp 2013-11-29].
  21. MACHINE HEAD Signs With NUCLEAR BLAST ENTERTAINMENT (ang.). blabbermouth.net, 2013-10-02. [dostęp 2013-11-29].
  22. Machine Head, www.facebook.com [dostęp 2018-09-29]  (pol.).
  23. MACHINE HEAD's PHIL DEMMEL And DAVE MCCLAIN To Leave Band After One Final U.S. Tour (ang.). blabbermouth.net, 2018-09-28. [dostęp 2019-01-20].
  24. Machine Head Billboard Albums Chart (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2011-10-20].
  25. a b Machine Head UK Chart (ang.). www.chartstats.com. [dostęp 2011-10-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-29)].
  26. Machine Head Swiss Albums Chat (ang.). hitparade.ch. [dostęp 2011-10-20].
  27. Chartverfolgung / machine head / Longplay (niem.). www.musicline.de. [dostęp 2011-10-20].
  28. Machine Head Austrian Albums Chart (ang.). austriancharts.at. [dostęp 2011-10-20].
  29. Machine Head Norwegian Albums Chart (ang.). norwegiancharts.com. [dostęp 2011-10-20].
  30. Machine Head Swedish Albums Chart (ang.). swedishcharts.com. [dostęp 2011-10-20].
  31. Machine Head Finnish Albums Chart (ang.). finnishcharts.com. [dostęp 2011-10-20].
  32. a b Machine Head French Albums Chart (ang.). lescharts.com. [dostęp 2011-10-20].
  33. Machine Head Dutch Albums Chart (ang.). dutchcharts.nl. [dostęp 2011-10-20].
  34. Machine Head New Zealand Albums Chart (ang.). charts.org.nz. [dostęp 2011-10-20].
  35. Machine Head Australian Albums Chart (ang.). australian-charts.com. [dostęp 2011-10-20].
  36. Machine Head Belgian Albums Chart (ang.). www.ultratop.be. [dostęp 2011-10-20].
  37. Oricon: Machine Head (jap.). www.oricon.co.jp. [dostęp 2011-10-20].
  38. OLiS - sprzedaż w okresie 15.10.2001 - 21.10.2001 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2011-10-20].
  39. a b c d Certified Awards (wyszukiwarka) (ang.). BPI British Phonographic Industry. [dostęp 2015-07-12].
  40. MACHINE HEAD: New Album Title Announced (ang.). blabbermouth.net. [dostęp 2011-10-20].
  41. MACHINE HEAD – »Bloodstone & Diamonds«-Album-Stream online! w: Nuclear Blast/News (niem.). nuclearblast.de. [dostęp 2014-11-07].
  42. Machine Head To Release ‘Catharsis’ Album In January; North American Tour Announced (ang.). blabbermouth.net, 2017-08-18. [dostęp 2017-09-22].
  43. Top Music Video (ang.). Billboard charts. [dostęp 2008-08-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-01-13)].
  44. Machine Head – Bio (ang.). Machinehead1.com. [dostęp 2008-02-19].
  45. Sverigetopplistan: Veckolista DVD Album - Vecka 42 (szw.). Grammofon Leverantörernas Förening, 2005-10-20. [dostęp 2009-02-24].
  46. Machine Head (ang.). www.hardradio.com. [dostęp 2011-10-20].
  47. Machine Head „Take My Scars” (ang.). www.clipland.com. [dostęp 2011-10-20].
  48. Robert Mancini: Machine Head Taps Master P Director For New Video (ang.). www.mtv.com. [dostęp 2011-10-20].
  49. Machine Head - „The Blood, the Sweat, the Tears” (ang.). www.mtv.com. [dostęp 2011-10-20].
  50. Machine Head - „Aesthetics of Hate” (ang.). www.mtv.com. [dostęp 2011-10-20].
  51. Machine Head - „Now I Lay Thee Down” (ang.). www.mtv.com. [dostęp 2011-10-20].
  52. Machine Head - „Halo” (ang.). www.mtv.com. [dostęp 2011-10-20].
  53. MACHINE HEAD: ‘Locust’ Video Released - Oct. 28, 2011 (ang.). www.roadrunnerrecords.com. [dostęp 2011-10-28].
  54. Machine Head - Media (ang.). www.machinehead1.com. [dostęp 2011-10-20].
  55. MACHINE HEAD: ‘Darkness Within’ Video Released - July 31, 2012 (ang.). www.blabbermouth.net. [dostęp 2012-08-02].
  56. MACHINE HEAD: 'Volatile' Video Released (ang.). blabbermouth.net, 2018-08-03. [dostęp 2019-01-20].
  57. METAL HAMMER AWARDS ANNOUNCED, MADNESS ENSUES (ang.). bravewords.com. [dostęp 2015-08-16].
  58. LAMB OF GOD, IRON MAIDEN, SLAYER, MACHINE HEAD Among ‘Golden Gods’ Nominees (ang.). www.blabbermouth.net. [dostęp 2015-08-16].
  59. METAL HAMMER GOLDEN GODS AWARDS Video Diary Available (ang.). www.blabbermouth.net. [dostęp 2015-08-16].
  60. Alex Fletcher: Kerrang Awards 2007: The Winners (ang.). www.digitalspy.com. [dostęp 2016-01-29].
  61. Kerrang winners This year’s awards knees-up attended by Metallica, Slipknot and Carl Barat (ang.). www.bbc.co.uk. [dostęp 2016-01-29].
  62. Metal Hammer Golden Gods 2008: winners list and hot gossip (ang.). www.thrashhits.com. [dostęp 2015-08-16].
  63. Kerrang! Awards 2009: The Winners (ang.). www.digitalspy.co.uk. [dostęp 2016-01-29].
  64. Metal Hammer Golden Gods awards 2010 gig review (ang.). www.cackblabbath.com. [dostęp 2015-08-16].
  65. METAL HAMMER GOLDEN GODS AWARDS NOMINEES 2010 (ang.). www.smnnews.com. [dostęp 2015-08-16].
  66. Metal Hammer Golden Gods nominations announced (ang.). www.musicradar.com. [dostęp 2015-08-16].
  67. Chad Childers: 2012 Kerrang! Awards Winners (ang.). loudwire.com. [dostęp 2016-01-29].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (zespół muzyczny):
Na podstawie artykułu: "Machine Head" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy