Oficer (wojsko)


Oficer (wojsko) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Oficer (z łac. officialis 'urzędowy' od officium 'grzeczność; powinność; służba; funkcja; urząd')[1]żołnierz zawodowy lub żołnierz rezerwy posiadający stopień wojskowy co najmniej podporucznika, pełniący zazwyczaj służbę na stanowisku dowódcy, instruktora, członka sztabu, a także na stanowisku szczególnym (np. sędzia sądu wojskowego, prokurator wojskowy, lekarz, pilot) lub na innym stanowisku.

W wieku XVIII i w latach 1919-1923 oraz 1944-1957 najniższym stopniem oficerskim był stopień chorążego.

Obecnie wszyscy oficerowie służby czynnej są żołnierzami zawodowymi i tworzą korpus oficerów zawodowych do którego zalicza się[2]:

a) oficerów młodszych, b) oficerów, c) generałów i admirałów.

Na pierwszy stopień oficerski żołnierz jest pasowany szablą przez generała w czasie uroczystej promocji w nawiązaniu do tradycji rycerskiej. Dawniej otrzymywał szablę, aktualnie w marynarce i lotnictwie kordzik. Mianowanemu żołnierzowi na pierwszy stopień oficerski wystawia się akt mianowania w formie patentu oficerskiego[3].

Stopień oficerski w Polsce jest dożywotni. Utrata lub obniżenie stopnia oficerskiego może nastąpić na skutek:

  • rezygnacji z posiadania obywatelstwa polskiego,
  • utraty praw publicznych,
  • zastosowania przez sąd środka karnegodegradacji lub obniżenia posiadanego stopnia.

Stopnie oficerskie występują również w innych formacjach takich jak policja, Straż Graniczna, Państwowa Straż Pożarna, Służba Więzienna, AW, ABW, BOR, SKW, SWW.

Przypisy | edytuj kod

  1. Słownik Wyrazów Obcych
  2. Dz.U. z 2013 r. poz. 1355
  3. Dz.U. z 2009 r. nr 202, poz. 1554

Bibliografia | edytuj kod

  • Józef Urbanowicz [red.]: Mała encyklopedia wojskowa. Tom 2. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1970, s. 496.
Na podstawie artykułu: "Oficer (wojsko)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy