Ogończyk wiązowiec


Ogończyk wiązowiec w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ogończyk wiązowiec (Satyrium w-album) − gatunek owada z rzędu motylii, z rodziny modraszkowatych (Lycaenidae). Występuje jedno pokolenie (czerwiec-sierpień). Zasiedla wilgotne lasy liściaste, przede wszystkim łęgi, ale też przydrożne zadrzewienia, termofilne zarośla na zboczach i tereny zieleni miejskiej. Imago odwiedza kwiaty, przeważnie należące do roślin z rodziny selerowatych, czasem siada też na wilgotnej ziemi. Gąsienica rozwija się na wiązach, w Polsce na wiązie szypułkowym, wiązie pospolitym (polnym) i wiązie górskim. Występuje w całym kraju ale postać dorosła jest rzadko obserwowana, łatwiej odnaleźć gąsienice. Zimuje jajo[1].

Motyl rozprzestrzeniony od Półwyspu Iberyjskiego przez większość Europy, południe Syberii, Turcję, Kaukaz po rosyjski Daleki Wschód, Japonię, Koreę i północno-wschodnie Chiny[2].

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Buszko J., Masłowski J.: Motyle dzienne Polski. Nowy Sącz: Wydawnictwo "Koliber", 2008, s. 80-81. ISBN 978-83-925150-4-3.
  2. Markku Savela: Satyrium. W: funet.fi [on-line]. [dostęp 2017-05-04].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Ogończyk wiązowiec" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy