Półwysep Skandynawski


Półwysep Skandynawski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Satelitarne zdjęcie Półwyspu Skandynawskiego wykonane zimą 2003

Półwysep Skandynawski (szw. Skandinaviska halvön, norw. Den skandinaviske halvøy, fiń. Skandinavian niemimaa; 11) – półwysep w Europie Północnej stanowiący zachodnią część Półwyspu Fennoskandzkiego, a także jedna z trzech prowincji fizycznogeograficznych megaregionu o tej samej nazwie.

Powierzchnia Półwyspu Skandynawskiego – ok. 800 tys. km² – czyni go największym półwyspem Europy. Jego długość dochodzi do 1900 km, a szerokość do 800 km. Otaczają go morza: Bałtyckie, Norweskie, Północne i Barentsa. Charakteryzuje się wybrzeżami fiordowymi i szkierowymi.

Na półwyspie leżą Szwecja, Norwegia i częściowo Finlandia. Jego północny obszar wchodzi w skład Laponii – regionu geograficznego i kulturowego z rdzenną ludnością lapońską.

Regionalizacja fizycznogeograficzna Półwyspu Skandynawskiego w uniwersalnej klasyfikacji dziesiętnej (UKD) Międzynarodowej Federacji Dokumentacji (FID):

Zobacz też | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (półwysep):
Na podstawie artykułu: "Półwysep Skandynawski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy