Penkun


Na mapach: 53°17′N 14°15′E/53,283333 14,250000

Penkun w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Penkunmiasto we wschodniej części Niemiec, w kraju związkowym Meklemburgia-Pomorze Przednie, w powiecie Vorpommern-Greifswald, wchodzi w skład Związku Gmin Löcknitz-Penkun.

Spis treści

Toponimia | edytuj kod

Nazwa pochodzenia słowiańskiego, poświadczona od XIII wieku. Pierwotna połabska nazwa *Pen'kun' pochodzi od imienia *Pen'kun i znaczy tyle co „gród Pen'kuna”[2]. W języku polskim brzmienie rekonstruowane w formie Pieńkuń[3][4].

Geografia | edytuj kod

Miasto położone jest nad jeziorem Schloss, przy autostradzie A11 prowadzącej z Berlina do Szczecina. Leży w pobliżu granicy polsko-niemieckiej, na Pomorzu Zachodnim, w aglomeracji szczecińskiej.

Dzielnice | edytuj kod

Zabytki | edytuj kod

  • zamek z XII w.
  • kościół farny z XIX w., neogotycki
  • mury miejskie
  • kościół z XIII w. dzielnicy Storkow
  • wiatrak w dzielnicy Storkow
  • kościół z XIX w. w dzielnicy Grünz, neogotycki
  • dwór w Radewitz
  • kościół w dzielnicy Sommersdorf, wzniesiony w XIII w. stylu gotyckim z dobudowaną wieżą neogotycką z XIX w.
  • dawna plebania w Wollin

Turystyka | edytuj kod

Przez miasto prowadzą szlaki piesze i rowerowe, m.in. Szlak Odra - Nysa

Komunikacja | edytuj kod

Przez dzielnicę Storkow prowadzi droga krajowa B113.

Do 1945 r. przez miasto prowadziła kolej wąskotorowa Casekow-Penkun-Oder, która już nie istnieje.

Obecnie najbliższymi stacjami kolejowymi są stacje w Casekow i Tantow.

Miasta partnerskie | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. https://www.laiv-mv.de/static/LAIV/Statistik/Dateien/Publikationen/A%20I%20Bev%C3%B6lkerungsstand/A123/2017/A123%202017%2022.xls
  2. Ernst Eichler, Werner Mühlner, Die Namen der Städte in Mecklenburg-Vorpommern, Rostock, 2002, s. 105.
  3. Mapa Polski 1:500 000 Wojskowy Instytut Geograficzny Sztabu Generalnego W.P., Warszawa 1947 [1]
  4. Jan Maria Piskorski, Miasta Księstwa Szczecińskiego do połowy XIV wieku, Warszawa 1987, s. 227.
Na podstawie artykułu: "Penkun" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy