Piotr Wiesiołowski


Piotr Wiesiołowski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Piotr Wiesiołowski (Młodszy) herbu Ogończyk – marszałek Wielkiego Księstwa Litewskiego, starosta kowieński, tykociński, od 1603 starosta wasilkowski, starosta rumborski i berżnicki, leśniczy nowodworski i perstuński, niewodniczy grodzieński[1].

Około 1570 roku wzniósł w Białymstoku murowany zamek obronny wybudowany według projektu Hioba Bretfusa. Zamek ten po późniejszych przebudowach stał się pałacem[2]. Posiadał letnią rezydencję w Kamiennej (wsi położonej w pobliżu Dąbrowy Białostockiej). Fundator kościoła farnego w Białymstoku oraz kościół św. Anny w Starej Kamiennej obok Dąbrowy Białostockiej, obecnie najstarszej budowli drewnianej na Podlasiu zachowanej do dziś.

Edukację odbył na reformacyjnych uniwersytetach niemieckich. Prawdopodobnie przed ślubem z Zofią Lubomirską (w 1579) dokonał konwersji na katolicyzm .

Jego ojciec, również Piotr - dzierżawca leśnictwa perstuńskiego i nowodworskiego, podczas jednego z polowań uratował życie Zygmunta Augusta co zbliżyło go do dworu królewskiego.

Przypisy | edytuj kod

  1. Przemysław Czyżewski, Starostowie wasilkowscy w XVI-XVIII w., w: Małe miasta. Elity., Supraśl 2005, s. 296-297.
  2. Adam Dobroński, Białystok. Historia miasta, Białystok 1998, s. 15-16.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Piotr Wiesiołowski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy