Plan mobilizacyjny


Plan mobilizacyjny w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Plan mobilizacyjny – zespół dokumentów i przedsięwzięć opracowanych w czasie pokoju, pozwalający na planowe przestawienie potencjału państwa, a zwłaszcza jego sił zbrojnych, z warunków pokojowych na wojenne, przewidujących możliwość przeprowadzenia mobilizacji częściowej lub powszechnej. Ośrodkami opracowującymi plany mobilizacji sił zbrojnych są ich sztaby generalne.

W Polsce, w dwudziestoleciu międzywojennym, Sztab Generalny (Główny) opracował siedem planów mobilizacyjnych. Każdy z planów oznaczony był kryptonimem. Najczęściej była to pierwsza litera nazwiska oficera Sztabu Generalnego (Głównego), kierującego zespołem opracowującym plan. Poniżej przedstawiono plany mobilizacyjne Wojska Polskiego II RP, opracowane w latach 1921-1939. W nawiasach podano kryptonim planu lub nazwisko jego autora oraz datę wejścia w życia planu lub lata w jakich plan obowiązywał.

Zobacz też | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

  • Mała Encyklopedia Wojskowa, tom II (K – P), Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1970, wyd. I
  • TomaszT. Kośmider TomaszT., Planowanie wojenne w Polsce w latach 1921-1926, Toruń: Wydawnictwo Adam Marszałek, 2001, ISBN 83-7174-987-2, OCLC 751225903 .
Na podstawie artykułu: "Plan mobilizacyjny" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy