Program Brady’ego


Program Brady’ego w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Program Brady'ego jest to układ oddłużeniowy, stworzony przez amerykańskiego sekretarza skarbu Nicholasa F. Brady'ego, powoływany, aby uniknąć repudiacji ogłaszanej przez zadłużone państwa. Jest to rozwiązanie pośrednie między pełną spłatą długu a całkowitym odmówieniem jego spłacania, przy czym często przyjmuje formę nagrody dla krajów zadłużonych.

Program ten zakłada kilka propozycji pomocy krajom zadłużonym i wierzycielom. Dla pierwszej grupy oferuje się udzielanie nowych kredytów, wydłużenie okresu w którym mogą one spłacać zadłużenie, obniżenie stóp procentowych i zmniejszenie na bazie umorzenia część sumy z istniejącego długu.

Wszystkie te operacje mogą zaistnieć najczęściej za pośrednictwem MFW-(Międzynarodowego Funduszu Walutowego) i Banku Światowego. Pomoc z ich strony realizuje się w postaci umorzenia części długu. Zdarza się także, że kraje rozwijające udzielają pomocy dla krajów zadłużonych i wierzycieli, oferując pożyczki lub dary zarówno dla pożyczających jak i krajów które pożyczyły. Do umorzenia części długu stosuje się także obligacje Brady'ego. Pozostałą część długu zamienia się w obligacje, które mogą być obiektem spekulacji na rynku wtórnym.

Spis treści

Meksyk i Plan Brady'ego | edytuj kod

Meksyk we wrześniu 1989 r. jako pierwszy zaczerpnął pomocy w ramach programu Brady'ego. Ramy programu tworzył rząd meksykański i konsorcjum 300 banków komercyjnych, przy założeniu, że udział banków w przedsięwzięciu jest obowiązkowy. Miało to uniemożliwić bankom nieuczestniczącym w programie czerpania korzyści z tytułu nieponoszenia obciążenia. Podczas miesięcznych negocjacji osiągnięto m.in. spadek inflacji ze 159% w 1987r do 20% , zmniejszenie połowy deficytu budżetowego, czy reformacje systemu podatkowego.

Zalety i Wady Programu | edytuj kod

Program zapobiegł destabilizacji światowego systemu kredytowego. Gdyby nie podjęto działań w kierunku umorzenia części długów, niektórzy dłużnicy ogłosiliby niewypłacalność, a to mogłoby się przyczynić do kolejnego kryzysu gospodarczego. Obligacje, które powstały zaczęły być przedmiotem obrotu giełdowego i pewnym piętnem spoczywającym na dłużnikach. Posiadanie bowiem obligacji Brady'ego świadczyło o posiadaniu długu, obniżając wiarygodność na rynku międzynarodowym i mobilizowało dłużnika do jego szybszego spłacenia.

Program jednak nie przewidywał kontroli nad krajem zadłużonym przez organizację międzynarodowe, a co za tym idzie dążenie kraju zadłużonego do poprawy sytuacji i wzrostu gospodarczego. Kraj nie był zobowiązany przedstawiać żadnych strategii, które miałyby na celu ulepszenie systemu, który wcześniej zawiódł i doprowadził kraj do ogromnego długu.

Inne przykłady | edytuj kod

  • od 1989r reformy prezydenta Carlosa Menema w Argentynie
  • od 1990 plan Balcerowicza w Polsce
  • od 1992 r. plan Real w Brazylii

Bibliografia | edytuj kod

  • M. Burda Ch. Wyplosz Makroekonomia
Na podstawie artykułu: "Program Brady’ego" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy