Przesilenie letnie


Przesilenie letnie w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Oświetlenie Ziemi przez Słońce w dniu przesilenia letniego na półkuli północnej (przesilenie czerwcowe).

Przesilenie letnie na półkuli północnejprzesilenie czerwcowe, moment maksymalnego wychylenia osi obrotu Ziemi w kierunku Słońca, gdy biegun północny jest bliżej Słońca niż południowy: Słońce w tym dniu góruje w zenicie na szerokości zwrotnika Raka. Przesilenie letnie na półkuli północnej występuje w okolicach 2021 czerwca. Na półkuli południowej przesilenie letnie ma miejsce w momencie, gdy na półkuli północnej występuje przesilenie zimowe, czyli 2122 grudnia.

W momencie przesilenia letniego cała strefa podbiegunowa półkuli północnej jest oświetlona Słońcem i panuje dzień polarny. W strefie podbiegunowej drugiej półkuli panuje w tym samym czasie noc polarna. W obszarze między kołem podbiegunowym północnej półkuli a równikiem jest to najdłuższy[a] dzień w roku (dłuższy im większa szerokość geograficzna), na półkuli południowej jest to – automatycznie – najkrótszy dzień roku[1].

Przykład: na krańcu Polski najdalej wysuniętym na południe (szczyt Opołonek) dzień przesilenia letniego trwa 16 h 12 min, natomiast na brzegu morskim w Jastrzębiej Górze – najdalej wysuniętym na północ krańcu Polski, dzień ten trwa o ponad godzinę dłużej (17 h 20 min).

Maksymalny kąt padania promieni słonecznych α na danej szerokości geograficznej φ w dniu przesilenia letniego można obliczyć według wzoru: α = 90 φ + ψ , {\displaystyle \alpha =90^{\circ }-\varphi +\psi ,} gdzie ψ {\displaystyle \psi } będzie szerokością geograficzną zwrotników.

Zatem przyjmując wartość ψ = {\displaystyle \psi =} 23°27′, kąt padania promieni słonecznych (w południe) w dniu przesilenia letniego w centrum Warszawy – na 52°13′ szerokości geograficznej północnej wynosi 61°14′.

Zobacz też | edytuj kod

Uwagi | edytuj kod

  1. W najdłuższym dniu w roku cień padający w chwili kulminacji Słońca jest najkrótszy w roku. Noc jest wówczas najkrótsza.

Przypisy | edytuj kod

  1. Herbert Glarner: Length of Day. [dostęp 2011-06-04].
  2. United States Naval Observatory: Earth's Seasons: Equinoxes, Solstices, Perihelion, and Aphelion, 2000-2025. [dostęp 2016-03-24].
Na podstawie artykułu: "Przesilenie letnie" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy