Przewodniczący Rady Państwa


Przewodniczący Rady Państwa w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Przewodniczący Rady Państwa – przewodniczący kolegialnego organu naczelnej władzy państwowej Rzeczypospolitej Polskiej i Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 19471989, której podstawowym zadaniem było zapewnienie ciągłości najwyższego kierownictwa państwowego, w związku z sesyjnym trybem pracy Sejmu. Do 1952 roku był nim z urzędu Prezydent Polski. Od 1952 wybierany przez Sejm spośród swoich członków.

Od 1952 – w związku z poszerzeniem kompetencji Rady Państwa – jej przewodniczący pełnił nieformalnie obowiązki głowy państwa (formalnie głową państwa była cała Rada Państwa). Wykonywał w związku z tym protokolarne i reprezentacyjne funkcje, charakterystyczne dla instytucji głowy państwa. Przewodniczący Rady podpisywał też np. ustawy uchwalone przez Sejm i zarządzał ich ogłoszenie w Dzienniku Ustaw[1].

Spis treści

Lista przewodniczących[2] | edytuj kod

Zobacz też | edytuj kod

Uwagi | edytuj kod

  1. Faktycznie tajny członek Biura Politycznego PPR na polecenie Józefa Stalina. Ryszard Terlecki, Miecz i tarcza komunizmu. Historia aparatu bezpieczeństwa w Polsce 1944–1990, Kraków 2007, ​ISBN 978-83-08-04105-5​ s. 34.
  2. Od 7 sierpnia 1964 w związku ze śmiercią Przewodniczącego obowiązki pełnili zastępcy przewodniczącego Stanisław Kulczyński, Oskar Lange, Edward Ochab i Bolesław Podedworny.

Przypisy | edytuj kod

  1. Dz.U. z 1952 r. nr 33, poz. 232.
  2. Encyklopedia Powszechna PWN. Suplement (tom 5), Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa, 1989, ​ISBN 83-01-08614-9​, s. 323.
Na podstawie artykułu: "Przewodniczący Rady Państwa" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy