Rembertów


Na mapach: 52°15′32″N 21°09′42″E/52,258889 21,161667

Rembertów w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Polowa szkoła podoficerska dla załóg niemieckich pociągów pancernych w okresie wojny, obecnie biblioteka Akademii Sztuki Wojennej (dawna Akademia Obrony Narodowej) Ciepłownia Kawęczyn z kominem o wysokości 300 metrów Aleja Chwały wzdłuż ul. Traczy Rezerwat przyrody Kawęczyn

Rembertów – dzielnica Warszawy położona w prawobrzeżnej części miasta.

Jest jedną z 18 jednostek pomocniczych m.st. Warszawy[2].

Rembertów ma powierzchnię 19,3 km², a liczba mieszkańców (stan na 1 stycznia 2018) wynosi 24 148[1]. Jest najmniejszą pod względem liczby ludności dzielnicą Warszawy[1].

Spis treści

Nazwa | edytuj kod

Nazwa Rembertów pochodzi prawdopodobnie z XV–XVI wieku, istnieje jednak kilka późniejszych hipotez dotyczących jej pochodzenia[3].

Według Jerzego Kasprzyckiego nazwa pochodzi od nazwiska Remberta, francuskiego producenta parowozów, którymi zwożono sprzęt na poligon artyleryjski armii rosyjskiej[4]. Według innego źródła, pochodzi ona od trzeciego imienia ostatniego namiestnika Królestwa Polskiego, Fiodora Berga[5].

Podział | edytuj kod

Podział w MSI | edytuj kod

Według Miejskiego Systemu Informacji Rembertów podzielony jest na obszary[6]:

Podział na osiedla | edytuj kod

Rembertów podzielony jest na mniejsze osiedla[7]:

  • Wygoda
  • Nowa Wygoda
  • Kawęczyn
  • Rembertów
  • Nowy Rembertów
  • Stary Rembertów
  • Czaplowizna
  • Karolówka
  • Zygmuntów
  • Magenta
  • Mokry Ług

Położenie | edytuj kod

Rembertów graniczy:

Charakterystyka | edytuj kod

Mała gęstość zaludnienia i rzadka zabudowa stwarza możliwości rozwoju obszarów pod budownictwo niskie i rekreacyjno-sportowe. W Rembertowie jest dużo zieleni: na ponad 30% ogólnej powierzchni dzielnicy rosną lasy. W 1998 na obszarze między ulicami Marsa, Żołnierską i torami kolejowym linii Warszawa Zachodnia–Terespol utworzono rezerwat przyrody Kawęczyn.

Historia | edytuj kod

W roku 1866 na linii Kolei Warszawsko-Terespolskiej powstała stacja Rembertów. W 1888 Rosjanie zbudowali tam poligon artyleryjski. W 1915 istniała już osada Rembertów. Po odzyskaniu niepodległości, w pozostawionych przez armię rosyjską koszarach rozlokowano jednostki Wojska Polskiego. W czasie wojny polsko-bolszewickiej znajdował się tu sztab dywizji piechoty gen. Władysława Junga. W latach dwudziestych XX wieku powstała w Rembertowie wytwórnia amunicji numer 2 „Pocisk” oraz Doświadczalne Centrum Wyszkolenia Piechoty. W roku 1924 było tam 1373 mieszkańców.

1 kwietnia 1939 Rembertów uzyskał prawa miejskie[8]. Miasto zamieszkiwało wtedy 24 tys. osób.

II wojna światowa | edytuj kod

Oddziały Wehrmachtu zajęły miasto 14 września 1939.

W czasie okupacji Rembertów (niem. Rembertau) należał do III Rejonu Związku Walki ZbrojnejArmii Krajowej „Dęby”, wchodzącego w skład VII Obwodu „Obroża”. Większe akcje partyzanckie to obrona radiostacji Komendy Głównej AK oraz blokada Warszawskiego Węzła Kolejowego (Wieniec I).

Na terenie Rembertowa Niemcy utworzyli siedem obozów (jenieckich i obozów pracy).

W 1940 na terenie miejscowości władze niemieckie utworzyły także getto dla ludności żydowskiej. 20 sierpnia 1942 jego mieszkańcy zostali pognani pieszo na stację kolejową w Falenicy, a następnie wywiezieni do obozu zagłady w Treblince. Ostatnich żydowskich mieszkańców Rembertowa z tzw. getta szczątkowego wymordowano wiosną lub latem 1943. Te wydarzenia upamiętniają trzy tablice pamiątkowe Tchorka (przy ul. Markietanki róg Cyrulików w Rembertowie, ul. Okuniewskiej w Wesołej oraz Michała Kajki róg VIII Poprzecznej w Wawrze).

 Osobny artykuł: Getto w Rembertowie.

We wrześniu 1944 NKWD przystosowało dawny niemiecki obóz pracy znajdujący się na terenie fabryki „Pocisk” i urządziło w nim obóz dla żołnierzy AK i NSZ, tzw. obóz NKWD w Rembertowie. 21 maja 1945 oddział AK zaatakował obóz i uwolnił 446 wieźniów przeznaczonych do wywiezienia do Związku Radzieckiego.

 Osobny artykuł: Obóz NKWD w Rembertowie.

Po 1945 | edytuj kod

W Rembertowie w czasach PRL znajdowała się baza Armii Radzieckiej, osłaniająca tranzyt wojskowy do NRD.

W lesie przy ul. Marsa mieściła się Jednostka Łączności (Rządowej) Armii Czerwonej – ostatnia wycofana jednostka rosyjska (17 września 1993).

Do 1951 roku miejscowość była siedzibą wiejskiej gminy Wawer. W 1957 Rembertów został włączony do Warszawy jako część dzielnicy Praga-Południe. Od 1994 do 2002 tworzył gminę Warszawa–Rembertów. Obecnie Rembertów jest jedną z 18 dzielnic Warszawy.

Transport | edytuj kod

Do Rembertowa można dojechać autobusami MZA oraz pociągami S2 – SKM i Kolei Mazowieckich (stacja Warszawa Rembertów).

Rada Dzielnicy | edytuj kod

Oświata | edytuj kod

Na terenie Rembertowa znajduje się:

  • 5 publicznych szkół podstawowych (131 przy Młodzieżowym Ośrodku Wychowawczym Nr 2, 189, 217, 254, PSP Społecznego Towarzystwa Oświatowego)
  • 5 publicznych gimnazjów (126, 127, 128, 129 przy Młodzieżowym Ośrodku Wychowawczym Nr 2 i PG Społecznego Towarzystwa Oświatowego)
  • 1 publiczne liceum (LI LO im. Tadeusza Kościuszki na Starym Rembertowie).
  • 1 publiczna szkoła wyższa (Akademia Sztuki Wojennej, przed 2016 Akademia Obrony Narodowej)

Pozostałe obiekty | edytuj kod

W Rembertowie znajduje się Wojskowy Instytut Chemii i Radiometrii (WIChiR) i Centralne Archiwum Wojskowe (CAW). Stacjonuje tam część lądowo-powietrzna i sztab jednostki specjalnej – JW 2305 „GROM”. Stacjonował tam również Dywizjon Techniczny WOPK ze składem rakiet, warsztatami i zapleczem logistycznym dla części Dywizjonów Ogniowych 3 Warszawskiej Brygady Wojsk Obrony Powietrznej (później WLOP).

Parafie rzymskokatolickie Rembertowa tworzą część dekanatu rembertowskiego w diecezji warszawsko-praskiej. W Rembertowie działają także 2 Kluby Sportowe WKS KADRA REMBERTÓW i UKS AON REMBERTÓW. Są to kluby nastawione głównie na piłkę nożną. W Rembertowie znajduje się także redakcja codziennej gazety Nasz Dziennik, związanej z rozgłośnią radiową o. Tadeusza Rydzyka.

Na terenie dzielnicy znajduje się Ciepłownia Kawęczyn z najwyższym w Warszawie kominem (300 metrów)[14].

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e Powierzchnia i ludność w przekroju terytorialnym w 2018 roku. Tabl. 21 Powierzchnia, ludność oraz lokaty według gmin. W: Główny Urząd Statystyczny [on-line]. stat.gov.pl, 18 lipca 2018. [dostęp 2018-08-10].
  2. Art. 5 i 14 ustawy z dnia 15 marca 2002 r. o ustroju miasta stołecznego Warszawy (Dz.U. z 2018 r. poz. 1817).
  3. Kwiryna Handke: Dzieje Warszawy nazwami pisane. Warszawa: Muzeum Historyczne m.st. Warszawy, 2011, s. 328. ISBN 978-83-62189-08-3.
  4. Jerzy Kasprzycki: Korzenie miasta. T. III: Praga. Warszawa: Wydawnictwo Veda, 2004, s. 227, seria: Warszawskie pożegnania. ISBN 978-83-61932-03-1.
  5. Włodzimierz Kalicki. Sztyletnicy „małego Robespierre’a”. „Ale historia (dodatek do „Gazety Wyborczej”)”, s. 5, 30 maja 2016. 
  6. Obszary MSI. Dzielnica Mokotów. W: Zarząd Dróg Miejskich [on-line]. zdm.waw.pl. [dostęp 2016-06-26].
  7. Mapa Dzielnicy. W: Urząd dzielnicy Rembertów m.st. Warszawy [on-line]. rembertow.waw.pl, 15 września 2010. [dostęp 2018-07-23].
  8. Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 27 marca 1939 r. o zaliczeniu osady Rembertów (Stary i Nowy) w powiecie i województwie warszawskim w poczet miast i o rozszerzeniu granic tego miasta., www.dziennikustaw.gov.pl [dostęp 2018-11-21]  (pol.).
  9. Państwowa Komisja Wyborcza: Wybory samorządowe. wybory2002.pkw.gov.pl. [dostęp 2015-10-18].
  10. Geografia wyborcza – Wybory samorządowe – Państwowa Komisja Wyborcza. wybory2006.pkw.gov.pl. [dostęp 2015-10-18].
  11. Wybory Samorządowe 2010 – Geografia wyborcza – Województwo mazowieckie – miasto st. Warszawa – dz. Rembertów. wybory2010.pkw.gov.pl. [dostęp 2015-10-18].
  12. Radni dzielnicowi wybrani. Oficjalne wyniki – Bielany, Mokotów, Praga Południe, Wawer, Wilanów, Włochy, Śródmieście. tvnwarszawa.tvn24.pl. [dostęp 2015-10-18].
  13. Wybory samorządowe 2018, wybory2018.pkw.gov.pl [dostęp 2018-10-23] .
  14. Ciepłownia Kawęczyn. termika.pgnig.pl. [dostęp 2016-12-09].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Rembertów" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy