Roman Stopa


Roman Stopa w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Roman Stopa (ur. 8 lipca 1895 w Woli Batorskiej, zm. 15 kwietnia 1995 w Krakowie) – polski językoznawca, afrykanista, folklorysta.

Był uczniem językoznawcy prof. Jana Michała Rozwadowskiego, wybitnym polskim specjalistą w zakresie języków mlaskowych. W latach 1935–1936 prowadził badania językowe i folklorystyczne wśród Buszmenów i Hotentotów w Afryce Południowo-Zachodniej.

Był wykładowcą języków afrykańskich: suahili, hausa, ewe, hotentockich, buszmeńskich. Był również wykładowcą muzykologii porównawczej Afryki. Od 1962 był profesorem UJ.

Był autorem wielu prac, m.in.:

  • Teksty hotentockie (1936)
  • Die Schnalze (1939)
  • Mały słownik suahilijsko-polski i polsko-suahilijski (1966 wspólnie z B. Garlickim)
  • Structure of Bushman and its traces in Indo-European (1972)
  • Spod chłopskiej strzechy na katedrę uniwersytetu – wspomnienia (wyd. 1: Kraków 1987; wyd. 2 [obszerniejsze]: Kraków 1995)
  • Studies in African Languages (1993)

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Roman Stopa" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy