Spółgłoska nosowa podniebienna


Spółgłoska nosowa podniebienna w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Spółgłoska nosowa podniebienna – rodzaj dźwięku spółgłoskowego występujący w językach naturalnych. W międzynarodowej transkrypcji fonetycznej IPA oznaczanej symbolem: [ɲ].

Spis treści

Artykulacja | edytuj kod

Opis | edytuj kod

W czasie artykulacji podstawowego wariantu [ɲ]:

Warianty | edytuj kod

Opisanej powyżej artykulacji może towarzyszyć dodatkowo:

  • przewężenie w gardle, mówimy wtedy o spółgłosce faryngalizowanej: [ɲˤ]
  • wzniesienie tylnej części grzbietu języka w kierunku podniebienia tylnego, mówimy spółgłosce welaryzowanej: [ɲˠ]
  • zaokrąglenie warg, mówimy wtedy o labializowanej spółgłosce [ɲʷ]

Między innymi w języku polskim występuje właściwie spółgłoska nosowa środkowojęzykowo-podniebienna.

Przykłady | edytuj kod

Pisownia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Spółgłoska nosowa podniebienna" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy