Spółgłoska nosowa tylnojęzykowo-miękkopodniebienna


Spółgłoska nosowa tylnojęzykowo-miękkopodniebienna w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii To jest najnowsza wersja przejrzana, która została oznaczona 19 maj 2019. Od tego czasu wykonano 1 zmianę, która oczekuje na przejrzenie. Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Spółgłoska nosowa tylnojęzykowo-miękkopodniebienna – rodzaj dźwięku spółgłoskowego występujący w językach naturalnych. W międzynarodowej transkrypcji fonetycznej IPA oznaczanej symbolem: [ŋ].

Spis treści

Artykulacja | edytuj kod

Opis | edytuj kod

W czasie artykulacji podstawowego wariantu [ŋ]:

Warianty | edytuj kod

Opisanej powyżej artykulacji może towarzyszyć dodatkowo:

  • wzniesienie środkowej części grzbietu języka w stronę podniebienia twardego, mówimy wtedy o spółgłosce zmiękczonej (spalatalizowanej): ŋʲ
  • przewężenie w gardle, mówimy o spółgłosce faryngalizowanej: ŋˤ
  • zaokrąglenie warg, mówimy wtedy o labializowanej spółgłosce ŋʷ

Wymowa | edytuj kod

Przykłady | edytuj kod

W pozycji nagłosowej spółgłoska ta pojawia się rzadko, ze względu na trudność w utrzymaniu dźwięczności w niewielkiej przestrzeni między głośnią a miejscem jej artykulacji. Głoska ta jest za to częsta w pozycji wygłosowej i przed inną spółgłoską welarną.

Na podstawie artykułu: "Spółgłoska nosowa tylnojęzykowo-miękkopodniebienna" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy