Stanisław Michał Starowieyski


Stanisław Michał Starowieyski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Stanisław Michał Starowieyski herbu Biberstein (ur. 6 września 1815 w Różnicy, zm. 18 marca 1895 w Bratkówce) – ziemianin, członek Rady Państwa, poseł na Sejm Krajowy Galicji.

Życiorys | edytuj kod

Był synem Franciszka Michała członka Stanów Galicyjskich, i Elżbiety z Badenich córki sekretarza królewskiego Stanisława Badeniego. Uczył się w latach 1826–1829 w gimnazjum w Nowym Sączu następnie studiował filozofię i prawo na Uniwersytecie Lwowskim. Zaprzyjaźnił się wtedy z Agenorem Gołuchowskim, z którym w 1838 odbył wspólną podróż po Europie Środkowej. W 1844 był komisarzem cyrkułowym i członkiem Sejmu Stanowego Galicyjskiego ze stanu rycerskiego. W 1847 przeniósł się do Wiednia, gdzie został urzędnikiem w ministerstwie spraw wewnętrznych. W 1849 przeniesiony został na stałe do Lwowa, na stanowisko sekretarza gubernialnego. W 1852 opuścił urząd i osiadł w Bratkówce, która wraz z majątkiem w Odrzykoniu stanowiła dziedziczną własność jego żony Zofii Jabłonowskiej córki Leona Jabłonowskiego. Z tego małżeństwa miał dwóch synów: Franciszka i Stanisława Jana oraz córki: Elżbietę Marię (1853–1886), zakonnicę Zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia, Stefanię (1858–1895) felicjankę, oraz Zofię. Zajął się majątkiem, a od 1853 także działalnością w Towarzystwie Rolniczym Krakowskim. Latem 1860 za sprawą Gołuchowskiego, powołany został do Rady Państwa w Wiedniu (31 maja – 27 września 1860) kilkakrotnie zabierał głos, m.in. w sprawie używania języka polskiego w urzędach i sądownictwie, zmniejszenia podatku od piwa, złego administrowania przez rząd funduszami na edukację. W 1863 uzyskał mandat do Sejmu Krajowego w wyborach uzupełniających w kurii wielkiej własności obwodu tarnowskiego. Przeciwny powstaniu styczniowemu, wsparł go jednak wpłacając na pożyczkę narodową kilka tysięcy złotych. W Sejmie był jednym z inicjatorów adresu do cesarza dziękującego za amnestię dla skazanych za działalność związaną z powstaniem. Wybrany na posła po raz kolejny w 1870, tym razem z obwodu krakowskiego, nie dotrwał do końca kadencji i już w 1872 złożył mandat. W wyborach 1883 uzyskał mandat z kurii IV w okręgu Dukla, Krosno i Żmigród; był posłem do końca kadencji w 1889. W Sejmie nie związał się z żadnym stronnictwem, reprezentował jednak poglądy konserwatywne. Pracował głównie w komisjach podatkowej, drogowej i gorzelnianej; zajmował się sprawami podatkowymi, a przede wszystkim administracyjnymi. W liście z 27 września 1880 Florian Ziemiałkowski zaproponował mu przyjęcie laski marszałkowskiej, jednak Starowieyski odmówił. W latach 1861–1892 był kuratorem ekonomicznym Zakładu Narodowego im. Ossolińskich we Lwowie. W latach 1863–95 wchodził w skład Rady Nadzorczej Towarzystwa Wzajemnych Ubezpieczeń w Krakowie od 1883 do 1887 pełniąc funkcję prezesa[1]. Od 1867 był członkiem Rady Powiatowej w Krośnie, sprawując w latach 1867–1888 funkcję jej prezesa. W latach 1870–1875 był prezesem Wydziału Okręgowego Galicyjskiego Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego w Krośnie. W 1874 został też prezesem założonego wtedy w Krośnie Towarzystwa Zaliczkowego. Dn. 17 VII 1877 za zasługi dla Krosna i powiatu otrzymał tytuł honorowego obywatela Krosna. W latach 1870–1873 był członkiem Krakowskiej Kasy Oszczędności. W 1887 cesarz Franciszek Józef I mianował go dożywotnim członkiem Izby Panów w Radzie Państwa w Wiedniu, 17 stycznia 1891 otrzymał od papieża Leona XIII godność tajnego podkomorzego. Pochowany został 21 marca 1895 w Odrzykoniu.

Przypisy | edytuj kod

  1. 50-lecie Krakowskiego „Tow. Wzaj. Ubezpieczeń”. Zarys dziejów Towarzystwa. „Kurier Kolejowy i Asekuracyjny”, s. 6, Nr 11 (568) z 1 czerwca 1911. 

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Stanisław Michał Starowieyski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy