Szczypiorno


Na mapach: 51°43′18″N 18°01′08″E/51,721667 18,018889

Szczypiorno w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Szczypiornoosiedle w południowo–zachodniej części Kalisza, nad strugą Piwonia, w granicach administracyjnych miasta od 1976 roku. Częścią Szczypiorna jest Nosków.

Osiedle jest jedną z największych pod względem powierzchni jednostek pomocniczych Kalisza, zasadniczo zurbanizowane w obrębie ulicy Wrocławskiej, pozostałe części to głównie pola uprawne i działki rekreacyjne.

W Szczypiornie swoje korzenie ma polska piłka ręczna, potocznie nazywana szczypiorniakiem[3].

Spis treści

Położenie | edytuj kod

Szczypiorno usytuowane jest w południowo–zachodnim krańcu miasta przy wylocie na Ostrów Wielkopolski, sąsiaduje od południowego zachodu z Nowymi Skalmierzycami, od północnego wschodu z Zagorzynkiem i Serbinowem, od północy z sołectwem Dobrzec, zaś od południowego wschodu z sołectwem Sulisławice Kolonia. Głównym traktem osiedla jest ulica Wrocławska, która przed wybudowaniem obwodnicy Nowych Skalmierzyc, stanowiła część drogi krajowej nr 25.

Historia | edytuj kod

Jako wieś Szczypiorno (wymieniane Sciperzno, Sciporno i in.), wzmiankowane od XV wieku[4].

W 1815 roku w miejscowości utworzono punkt graniczny, pomiędzy Prusami a Imperium Rosyjskim, zbudowano koszary dla garnizonu oraz budynek urzędu celnego[4].

W 1914 roku władze niemieckie w koszarach i barakach utworzyły obóz jeniecki dla cudzoziemców: Ukraińców, Rosjan, Francuzów, Brytyjczyków, Rumunów i innych narodowości[3]. W późniejszym czasie powstał obóz dla internowanych żołnierzy Legionów Polskich (ok. 4 000), którzy odmówili przysięgi lojalności cesarzowi niemieckiemu[3][4]. Z uwagi na trudne warunki obozowe w Kaliszu utworzono „Komitet Opieki Nad Jeńcami”, który zaczął regularnie dostarczać żywność[4]. Wśród legionistów zrodziła się nowa dyscyplina sportowa – piłka ręczna, potocznie nazywana szczypiorniak[3].

Po odzyskaniu niepodległości w 1918 roku w Szczypiornie kwaterował 29 Pułk Strzelców Kaniowskich[4]. W 1927 roku odbył się zjazd legionistów, połączony z odsłonięciem pomnika w Szczypiornie (zniszczony w czasie okupacji hitlerowskiej)[4].

W 1955 roku budynek koszar przekazano Ośrodkowi Szkolenia Służby Więziennej[4].

W 2013 roku otwarto prywatne Muzeum Historii Szczypiorna[5].

Zabytki i miejsca historyczne | edytuj kod

Osoby związane ze Szczypiornem | edytuj kod

Komunikacja publiczna | edytuj kod

Transport autobusowy | edytuj kod

Transport kolejowy | edytuj kod

Wspólnoty wyznaniowe | edytuj kod

Na osiedlu mieści się: kościół rzymskokatolicki pw. Podwyższenia Krzyża Świętego (1988)[4] oraz Sala Królestwa dwóch Chrześcijańskich Zborów Świadków Jehowy[7].

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Rozporządzenie Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 24 czerwca 1976 r. w sprawie zmiany granic niektórych miast w województwach: bielskim, jeleniogórskim, kaliskim, płockim i toruńskim (Dz.U. z 1976 r. nr 24, poz. 144).
  2. a b MSIP Kalisz
  3. a b c d Szczypiorno dzielnica Kalisza, ozpr.opole.pl [dostęp 2017-04-10] .
  4. a b c d e f g h Nosków-Szczypiorno [w:] WładysławW. Kościelniak WładysławW., Wędrówki po moim Kaliszu, Kalisz: Edytor, 2010, s. 169-176, ISBN 978-83-60579-56-5 .
  5. Mundur dla Szczypiorna. kalisz.pl. [dostęp 2014-11-28].
  6. Zestawienia zabytków nieruchomych, www.nid.pl [dostęp 2018-07-18] .
  7. Dane według wyszukiwarki zborów, na oficjalnej stronie Świadków Jehowy jw.org [dostęp 2014-04-06] .

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Szczypiorno" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy