Tabela wszech czasów Ekstraklasy w piłce nożnej


Tabela wszech czasów Ekstraklasy w piłce nożnej w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii To jest najnowsza wersja przejrzana, która została oznaczona 11 maj 2019. Od tego czasu wykonano 5 zmian, które oczekują na przejrzenie. Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Tabela wszech czasów Ekstraklasy w piłce nożnej obejmuje podsumowanie sezonów 19272017/2018 najwyższej klasy rozgrywkowej tej dyscypliny w Polsce.

Tabela prezentuje następujące dane dotyczące poszczególnych drużyn:

  • liczbę zdobytych tytułów mistrza ligi (nie tytułów mistrza Polski; w sprawie tytułów mistrza Polski patrz: Mistrzostwa Polski w piłce nożnej mężczyzn),
  • liczbę rozegranych meczów,
  • liczbę zdobytych punktów,
  • liczbę zwycięstw (w tym za 3 punkty),
  • liczbę remisów,
  • liczbę porażek (w tym za –1 punkt),
  • liczbę bramek strzelonych i straconych oraz bilans bramek,
  • lata gry w lidze,
  • najwyższą zajętą lokatę.

Spis treści

Tabela | edytuj kod

Stan na koniec sezonu 2017/2018. Podano nazwy drużyn, pod którymi występowały przez większość okresu gry w lidze.

Źródło: Tabela wszech czasów Ekstraklasy (dawnej I ligi). hppn.pl. [dostęp 2018-06-01].

Legenda:
     uczestnicy Ekstraklasy sezonu 2018/2019
     uczestnicy I ligi sezonu 2018/2019
     kluby nieistniejące lub nieposiadające obecnie sekcji piłkarskiej
     kluby, których siedziba znajduje się poza obecnymi granicami Polski

Objaśnienia | edytuj kod

  1. Przy równej liczbie punktów o kolejności decyduje lepszy bilans bramkowy, następnie większa liczba goli zdobytych.
  2. Od sezonu 2013/2014 do sezonu 2016/2017 punkty z 30 pierwszych meczów sezonu są dzielone na pół (z ewentualnym zaokrągleniem do góry). Tabela nie uwzględnia jednak tego dzielenia.
  3. W sezonach 19271994/1995 za zwycięstwo przyznawano 2 punkty, a za remis 1 punkt. W sezonach 1986/19871989/1990 za zwycięstwo różnicą minimum 3 goli przyznawano dodatkowo 1 punkt, natomiast za porażkę różnicą minimum 3 bramek odejmowano jeden punkt. Od sezonu 1995/1996 za zwycięstwo przyznaje się 3 punkty, a za remis 1 punkt.
  4. W tabeli uwzględniono wyniki Dębu Katowice z 1937 roku, w którym to za przekupstwo w meczu z poprzedniego sezonu został wykluczony z ligi, a wszystkie mecze z jego udziałem sklasyfikowano jako walkowery 0:3.
  5. Wliczono dodatkowe mecze barażowe między drużynami ekstraklasy zarówno o mistrzostwo, jak i pozostanie w lidze (razem 11 meczów w sezonach: 1948, 1986/1987, 1987/1988, 1988/1989), natomiast nie uwzględniono w tabeli baraży o prawo gry w ekstraklasie między zespołami różnych klas rozgrywkowych.
  6. Wliczono mecze z nieukończonego sezonu 1939.

Kary punktowe | edytuj kod

Uwzględniono kary nałożone przez organizatorów rozgrywek:

Fuzje i przejęcia drużyn | edytuj kod

Uwzględniono następujące fuzje i przejęcia drużyn:

Nie uwzględniono następujących fuzji i przejęć drużyn:

Uwagi | edytuj kod

  • Pogoń Lwów[2], Warszawianka[3], Union-Touring Łódź[4], OWKS Kraków[5], Sokół Pniewy[6] i Amica Wronki[7] są jedynymi zespołami, które nigdy nie spadły z ligi bądź nie zostały z niej karnie zdegradowane.
  • Amica Wronki, Dyskobolia Grodzisk Wielkopolski, Olimpia Poznań i Sokół Pniewy przestały występować w lidze po fuzjach z innymi klubami.
  • Legia Warszawa jest najdłużej grającym (bez przerwy) zespołem w Ekstraklasie (od wznowienia rozgrywek systemem ligowym po II wojnie światowej w 1948 roku, nie spadła do drugiej ligi).
  • We wszystkich dotychczasowych książkach i opracowaniach zawierających tabele poszczególnych sezonów pominięto walkower przyznany po meczu Garbarnia – Podgórze 1:0 (1933). W trakcie tego spotkania drużyna gości zeszła z boiska w 47 minucie po tym, jak żandarmeria wojskowa niespodziewanie aresztowała jej środkowego pomocnika, szeregowego Władysława Kreta. Walkower przyznał Wydział Gier i Dyscypliny Ligi, a napisały o tej decyzji gazety regionalne: m.in. „Ilustrowany Kurier Codzienny” (nr 198 z 19.07.1933, s. 16), „Kurier Poznański” (nr 324 z 18.07.1933, s. 4) oraz „Express Wieczorny Ilustrowany” (nr 198 z 18.07.1933, s. 7). Ostateczny wynik tego meczu przez ponad 80 lat był błędnie podawany we wszystkich opublikowanych dotąd tabelach sezonu z 1933 roku oraz we wszystkich opracowanych na tej podstawie tabelach wszech czasów. Stało się tak prawdopodobnie dlatego, że prasa sportowa nie podała żadnej wzmianki na temat przyznania walkoweru[8].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b W sezonie 1951 zwycięzcą rozgrywek ligowych została Wisła (pod nazwą Gwardia), ale tytuł Mistrza Polski przyznano wtedy zdobywcy Pucharu Polski (został nim Ruch Chorzów, wówczas jako Unia).
  2. Została rozwiązana w wyniku wybuchu II wojny światowej i okupacji sowieckiej.
  3. Grała w lidze do wybuchu II wojny światowej, a po jej zakończeniu i reaktywacji ligi nie uczestniczyła w eliminacjach do niej.
  4. Grał w lidze do wybuchu II wojny światowej, po jej zakończeniu nie został reaktywowany. Jest jedyną drużyną w historii ligi, która nie rozegrała żadnego pełnego sezonu.
  5. Po sezonie 1953 wycofany z ligi decyzją Ministerstwa Obrony Narodowej.
  6. Fuzja z GKS Tychy.
  7. Fuzja z Lechem Poznań.
  8. WojciechW. Frączek WojciechW., MariuszM. Gudebski MariuszM., JarosławJ. Owsiański JarosławJ., Encyklopedia ekstraklasy, statystyczny bilans 80 sezonów, Fundacja Dobrej Książki, 2015, 22–23, 1219–1220 i 1290–1292, ISBN 978-83-86320-65-3 .

Bibliografia | edytuj kod

  • Wojciech Frączek, Mariusz Gudebski, Jarosław Owsiański: Encyklopedia ekstraklasy, statystyczny bilans 80 sezonów. Fundacja Dobrej Książki Warszawa, 2015. ISBN 978-83-86320-65-3.
Na podstawie artykułu: "Tabela wszech czasów Ekstraklasy w piłce nożnej" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy