Władcy Francji


Władcy Francji w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Lilie francuskie

Stworzenie zestawienia władców Francji może nastręczać problemy ze względu na wątpliwości w ustaleniu początku państwa francuskiego. Zwykle przyjmuje się, iż był nim początek dynastii Kapetyngów w 987 roku.

Tytuł królewski za czasów Merowingów i Karolingów brzmiał: Król Franków (Rex Francorum, Roi des Francs), po traktacie z Verdun, dodawano dla rozróżnienia przymiotnik zachodnich. Od panowania Filipa II Augusta tytuł przybrał formę Król Francji (Roi de France). Ludwik XVI po wprowadzeniu monarchii konstytucyjnej oraz Ludwik Filip I przyjęli tytuł: Król Francuzów (Roi des Français). W okresach cesarstwa tytuł monarszy brzmiał: Cesarz Francuzów (Empereur des Français). W 1464 królowie Francji uzyskali od papieża prawo noszenia tytułu Królów Arcychrześcijańskich[1].

Spis treści

Królestwo Franków przed 751 | edytuj kod

 Osobny artykuł: Królowie frankijscy.

Królestwo Franków – Imperium Karolińskie (751–846) | edytuj kod

Po śmierci Ludwika I i trwającym w latach 840-843 sporze pomiędzy braćmi (władzę sprawował oficjalnie tylko najstarszy z synów Ludwika cesarz Lotar I) państwo Franków zostaje podzielone (traktat w Verdun z sierpnia 843 r.) pomiędzy synów Ludwika I na:

Królestwo Franków Zachodnich (846–987) | edytuj kod

Królestwo Franków (Królestwo Francji od 1204) (987–1789) | edytuj kod

I Republika Francuska (1795–1804) | edytuj kod

 Zobacz więcej w artykule prezydenci Francji, w sekcji Pierwsza Republika.

I Cesarstwo Francuskie (1804–1814) | edytuj kod

Restauracja Burbonów, 100 dni Napoleona, monarchia lipcowa (1815–1848) | edytuj kod

II Republika Francuska (1848–1852) | edytuj kod

 Zobacz więcej w artykule prezydenci Francji, w sekcji Druga Republika.

II Cesarstwo Francuskie (1852–1870) | edytuj kod

III, IV, V Republika Francuska | edytuj kod

 Osobny artykuł: prezydenci Francji.

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Tomasz Orłowski, Protokół dyplomatyczny, Warszawa 2005,s. 149.
  2. a b c d e f g Data koronacji
  3. Król Francji wskutek traktau z Troyes. Koronowany na króla Francji 16 grudnia 1431. Faktycznie kontrolował Paryż lub inne terytoria we Francji w latach 1422–1453. Do końca życia tytułowany Królem Francji podobna jak jego następcy na tronie angielskim i brytyjskim do 1801 roku.
  4. Koronowany dopiero 17 lipca 1429
  5. Monarchiści oraz mocarstwa europejskie nie uznały detronizacji i uznawały go za króla
  6. a b c W większości źródeł nie są uznawani za królów Francji
  7. Pod wpływem nalegań marszałków Napoleon abdykował 4 kwietnia, zrzekając się władzy na rzecz syna. 6 kwietnia abdykował bez warunków. Koalicja zawiązana przeciwko Napoleonowi zażądała jednak bezwarunkowej kapitulacji i zrzeczenia się tronu, którego Bonaparte dokonał 11 kwietnia 1814 roku (tzw. traktat z Fontainebleau, wszedł w życie 13 kwietnia) Część historyków uznaje legalność władzy Napoleona II pomiędzy 4-6 kwietnia 1814 roku.
  8. W wyniku abdykacji ojca de iure cesarz Francuzów, aż do formalnego wstąpienia na tron Ludwika XVIII. Nigdy nie sprawował realnej władzy.
Na podstawie artykułu: "Władcy Francji" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy