Wdzięczność


Wdzięczność w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wdzięczność – polski herb szlachecki nadawany żydowskim neofitom w okresie panowania Stanisława Augusta rodowi należącemu wcześniej prawdopodobnie do sekty frankistów[1].

Herb Wdzięczność[2]

Opis herbu | edytuj kod

Herb przedstawia w błękitnym polu srebrna podkowę, zwrócona do dołu, a na jej szczycie krzyż kawaleryjski tego samego koloru. Nad tarczą korona. W klejnocie dwa pióra strusie.

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Tomasz Lenczewski, Nobilitacja neofitów za Stanisława Augusta, cykl Żydzi polscy, dodatek do „Rzeczpospolitej” z 27 maja 2008.
  2. Herb Wdzięczność z listą nazwisk w elektronicznej wersji Herbarza polskiego Tadeusza Gajla
Na podstawie artykułu: "Wdzięczność" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy