Álvaro de Bazán (1897)


Álvaro de Bazán (1897) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Álvaro de Bazánhiszpańska kanonierka torpedowa z końca XIX wieku, jedna z trzech zbudowanych jednostek typu María de Molina. Okręt został zwodowany 14 września 1897 roku w stoczni Arsenal de La Graña w Ferrol i wszedł w skład hiszpańskiej marynarki wojennej w 1900 roku. Jednostka została wycofana ze służby w 1926 roku.

Spis treści

Projekt i budowa | edytuj kod

„Álvaro de Bazán” został zamówiony i zbudowany w krajowej stoczni Arsenal de La Graña w Ferrol[1][2]. Jednostka posiadała dwa kominy[3]. Stępkę okrętu położono w 1894 roku, a zwodowany został 14 września 1897 roku[1][2].

Dane taktyczno-techniczne | edytuj kod

Okręt był kanonierką torpedową o długości między pionami 71,62 metra, szerokości 7,98 metra i zanurzeniu 2,7 metra (maksymalnie 3,04 metra)[1][2]. Wyporność normalna wynosiła 830 ton[1][2]. Siłownię jednostki stanowiły dwie pionowe maszyny parowe potrójnego rozprężania o łącznej nominalnej mocy 2500 KM (3500 KM po przeciążeniu), do których parę dostarczały cztery kotły lokomotywowe[1][2]. Prędkość maksymalna napędzanego dwiema śrubami okrętu wynosiła 17 węzłów przy mocy nominalnej i 19,5 węzła po przeciążeniu maszyn[1][4]. Okręt zabierał standardowo zapas 120 ton węgla, co zapewniało zasięg wynoszący 2000 Mm przy prędkości 10 węzłów[2].

Na uzbrojenie artyleryjskie okrętu składały się dwa pojedyncze działa kalibru 120 mm Hontoria M1883 L/35, cztery pojedyncze działa 3-funtowe kal. 42 mm Nordenfelt L/42 (1,65 cala) i dwa karabiny maszynowe kal. 7,7 mm L/80[2][5]. Broń torpedową stanowiły trzy pojedyncze wyrzutnie kal. 356 mm (14 cali), w tym jedna stała na dziobie, umieszczona poniżej wodnicy[1][2].

„Álvaro de Bazán” miał opancerzoną wieżę dowodzenia o grubości 152 mm (6 cali)[1][2][a].

Załoga okrętu składała się z 89 oficerów, podoficerów i marynarzy[1][4][b].

Służba | edytuj kod

„Álvaro de Bazán” został przyjęty w skład Armada Española w 1900 roku[2]. Nazwa jednostki upamiętniała XVI-wiecznego admirała Álvaro de Bazána. W okresie trwania I wojny światowej jednostka była już przestarzała[2]. W latach 1917–1918 kanonierka przeszła modernizację, która obejmowała wymianę kotłów oraz demontaż obu dział kal. 120 mm i dwóch dział kal. 42 mm, w miejsce których zainstalowano sześć pojedynczych dział kal. 57 mm Nordenfelt L/42[2][3]. Okręt wycofano ze służby w 1926 roku[2][3].

Uwagi | edytuj kod

  1. Jane 1900 ↓, s. 112 podaje, że okręt nie miał pancerza.
  2. Leyland 1900 ↓, s. 279 podaje, że załoga okrętu liczyła 110 osób.

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e f g h i Chesneau i Kolesnik 1979 ↓, s. 385.
  2. a b c d e f g h i j k l m Gogin 2014 ↓.
  3. a b c Gardiner i Gray 1985 ↓, s. 377.
  4. a b Jane 1970 ↓, s. 321.
  5. Leyland 1900 ↓, s. 279.

Bibliografia | edytuj kod

  • Roger Chesneau, Eugene Kolesnik: Conway’s All The World’s Fighting Ships 1860-1905. London: Conway Maritime Press, 1979. ISBN 978-0-85177-133-5. (ang.)
  • Robert Gardiner, Randal Gray: Conway’s All the World’s Fighting Ships 1906–1921. London: Conway Maritime Press, 1985. ISBN 0-85177-245-5. (ang.)
  • Ivan Gogin: MARÍA DE MOLINA torpedo gunboats (1898-1900) (ang.). Navypedia. [dostęp 2019-03-18].
  • Fred T. Jane (red.): Jane’s Fighting Ships 1900. London: Sampson Low, Marston & Co., 1900. (ang.)
  • Fred T. Jane (red.): Jane’s Fighting Ships 1905/6. New York: ARCO Publishing Company, 1970. (ang.)
  • J. Leyland (red.): The Naval Annual, 1900. Portsmouth: J. Griffin and Co., 1900. (ang.)
Na podstawie artykułu: "Álvaro de Bazán (1897)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy