Ósmy dzień tygodnia (film)


Ósmy dzień tygodnia (film) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ósmy dzień tygodnia – film z 1958 roku w reżyserii Aleksandra Forda, zrealizowany na podstawie opowiadania Marka Hłaski pod tym samym tytułem. Film został zatrzymany przez cenzurę i stał się tzw. półkownikiem. Swoją premierę miał dopiero w sierpniu 1983 roku.

Opis fabuły | edytuj kod

Każdy z bohaterów filmu czeka na ów ósmy dzień tygodnia, ostatecznie zawsze doznając raniącego rozczarowania. To świat pełen pijaków i ludzkiego upadku, gdzie kluczową rolę odgrywa bar z alkoholem. Bohaterką jest dziewczyna, która odwleka chwilę seksualnej inicjacji nie mając pewności, czy miłość jej chłopaka jest wystarczającym antidotum na brud świata, który widzi wokół siebie, świata, do którego jakoś wyraźniej pasuje zdrada jako coś naturalnego niż idealistyczna i oczyszczająca miłość. Istotna i wyrazista jest postać brata bohaterki, buntownika szukającego śmierci po nieudanym uczuciu, twierdzącego, że „niezakamuflowana prostytutka to najwyższy poziom moralny, jaki może osiągnąć kobieta we współczesnym świecie”.

Obsada aktorska | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Ósmy dzień tygodnia (film)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy