Łączkowscy herbu Zadora


Łączkowscy herbu Zadora w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Łączkowscy herbu Zadora – polski ród szlachecki wywodzący się z ziemi czerskiej dawnego województwa mazowieckiego.

Gniazdem rodowym była wieś Łączkowice[1][2], której dziedzicem już w roku 1579 był Piotr Łączkowski syn Andrzeja[3].

Źródła wspominają o dużej aktywności i mobilności przedstawicieli rodu. W 1782 r. Konstanty Łączkowski był chorążym wojsk koronnych, a w 1791 r. Aleksander Łączkowski burgrabią liwskim[3]. Łączkowscy mieszkali również w Wielkopolsce[4][5] oraz na terenach województwa lwowskiego[1]. Filip Nero Łączkowski (1808-1889), prezes Towarzystwa Literackiego „Auska”, brał udział w powstaniu listopadowym[6], Maria Felicja Łączkowska (1860-1932), bohaterka PSB, była nauczycielką, fundatorką i współorganizatorką bibliotek[7].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Adam Boniecki: Herbarz Polski. T. 15. Warszawa: Gebethner i Wolf, 1912, s. 276.
  2. Jerzy Sewer hr. Dunin-Borkowski: Spis nazwisk szlachty polskiej. Lwów: Gubrynowicz i Szmidth, 1887, s. 221.
  3. a b Seweryn hr. Uruski: Rodzina • Herbarz szlachty polskiej. T. IX. Warszawa: Gebethner i Wolf, 1912, s. 309.
  4. Emilian von Żernicki-Szeliga: Der Polnische Adel. T. 2. Hamburg: Henri Grand, 1900, s. 37.
  5. Wojciech Józef Skowroński: Rody szlacheckie w Wielkopolsce w XVI-XIX w. (ułożone alfabetycznie według nazwisk): F. Poznań: Biblioteka Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk, s. 19, 20.
  6. M. Tyrowicz: Towarzystwo Demokratyczne Polskie 1832-1863: przywódcy i kadry członkowskie. Przewodnik biobibliograficzny. Warszawa: 1964.
  7. Stanisław Zbigniew Gołębiowski: Polski Słownik Biograficzny. T. XVIII. Kraków: Instytut Historii Polskiej Akademii Nauk, 1973, s. 310.
Na podstawie artykułu: "Łączkowscy herbu Zadora" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy