Łączność


Łączność w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Łączność – dziedzina działalności naukowej, technicznej i organizacyjnej[1] obejmująca przesyłanie informacji za pośrednictwem poczty, sieci telekomunikacyjnej, radia i telewizji (obecnie dodawany jest również Internet)[2].

Łączność publiczna to infrastruktura telekomunikacyjna służąca zapewnieniu publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych[3].

Przypisy | edytuj kod

  1. łączność, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2020-01-22] .
  2. Paweł Churski: Pojęcie, funkcje i rozwój transportu publicznego, Rozwój Regionalny i Polityka Regionalna, Nr 13 (2010), s. 18.
  3. Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2020 r. poz. 65).
Na podstawie artykułu: "Łączność" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy