Łęk pozorny


Łęk pozorny w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Łęk pozorny – konstrukcja stosowana w prehistorii, polegała na stopniowym przybliżaniu do siebie układanych poziomo kamieni. Łęk pozorny w odróżnieniu do łęku nie przekazywał rozporu (sił poziomych) na podpory. Na podobnej zasadzie konstruowano pozorne sklepienia.

Zasada łęku pozornego | edytuj kod

Łuk pozorny – Lwia Brama – Mykeny Łuk pozorny – Kabáh Łuk triumfalny – Labna

Zasady łęku pozornego stosowano między innymi w architekturze mykeńskiej. Jak widać na zdjęciu, wysunięte bloki kamienne całym ciężarem opierają się na niższych blokach i w ten sposób omijają rzeźbiony naczółek oraz cały otwór bramny. Tak więc nad otworem nie ma muru – został on jakby „rozchylony”. Kompletnie inna sytuacja jest przy zastosowaniu łuku architektonicznego. Np. w arkadzie mur nad otworem „prze” w dół, a łuk przejmuje od niego obciążenie i rozprowadza na boki. Stąd mówi się, że podobieństwo tych dwóch konstrukcji, łuku i łuku pozornego jest pozorne.

Zobacz też | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Łęk pozorny" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy